Serap Yalçıner

Serap Yalçıner
@Serapyalciner
Eskişehir
20 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Arketip
Sadece yansıma seslerinin olduğu zamanlardı. Kuşlar ötüyor, gök gürlüyor, yağmur şıpır şıpır yağıyordu. Sonra başka bir âlemdeki dal çıtırtısı. Sonra pat pat iki ses... Uzun bir arayıştan sonrası birbirine kavuşan, karışan sesler. Ve yeryüzünde söylenen belki ilk cümle: Seni ne çok aradım!
Reklam
Serap
- Neden matarandaki suyu döktün? - İleride vaha var, görmüyor musun?
Paradoks
Bak, dedi. Yol ayrımındayız. Benimle mi devam edeceksin, yoksa başka bir yolda yalnız mı? Fark eder mi, diye geçirdim içimden. Nasıl olsa sapmadığım yolun özlemini duyacağım hep.
Ben şimdiye kadar her şeyden çok kitaplarımı severdim. Bundan sonra her şeyden çok seni seveceğim ve kitapları beraber seveceğiz.
Memnuniyet hoş bir haldir, ama tamamen bunun içine batmaktan insanı akıllı dertleniş korur. Hayatın nefeslenebilmesi gerekir: nefes almak, memnuniyet duymak, nefes vermek, memnuniyetsiz olmak, sonra tekrar baştan. Fazla memnuniyet, heyecanlı, yaratıcı ve üretken bir hayatın önünde engel olabilir. Zaten er ya da geç yine bir memnuniyetsizlik hasıl olur, bu da iyidir. Bu zıt haller arasında salınırken, insanın kendini dert edişi, buna elveren her düzlemde gelişme fırsatı bulacaktır: Bedenen, ruhen ve zihnen.
Reklam