Sürekli korku altında yaşamamıza karşın çok gülen bir Ahali'ydik biz. Eğlenmeyi çok seviyorduk, kolay da eğleniyorduk doğrusu. Üstelik bir eğlenmeye başladık mı her şeyimizi veriyorduk eğlence uğruna. Yarım yamalak hiçbir yanımız yoktu. Gülünç bir şey oldu mu kasıklarımızı tuta tuta, iki kat olur kahkahaları koyuverirdik. Gülünç bulduğumuz o kadar çok şey vardı ki üstelik. Ah, öyle bir gülerdik ki, hiç sormayın!
düşüncelerimin, fikirlerimin ve hayata bakış açımın üzerindeki etkilerine sövmek geliyor, içimden.
Yoksa, insan oluşuma mı sövüyorum. Belki de başka bir zamanda, farklı bir duygu durumunda, övgüler yağdırırdım duygu durum farklılığına.