düşüncelerimin, fikirlerimin ve hayata bakış açımın üzerindeki etkilerine sövmek geliyor, içimden.
Yoksa, insan oluşuma mı sövüyorum. Belki de başka bir zamanda, farklı bir duygu durumunda, övgüler yağdırırdım duygu durum farklılığına.
Dedim: Artık bilgiden yana eksiğim yok;
Şu dünyanın sırrına ermişim az çok.
Derken aklım geldi başıma, bir de baktım:
Ömrüm gelip geçmiş, hiçbir şey bildiğim yok.