Şerife Şimşek
@Serifecee
İnstagram adresim Ss.simsekk
Şu anda okuduğu kitap
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
⸻
Herkesin iç dünyasına dair derin bir bakış. Kendi penceremizden bakarken, karşı tarafı dinlemediğimizde ne büyük yanılgılara düştüğümüzü gösteriyor. Kitabı bitirip kenara koyduğumda, uzun saatler boyunca o boşlukta kaldım; düşündüm, sorguladım. Kimine göre basit gelebilir ama benim için tam bir başucu kitabı oldu. Hayat sadece bizden ve bizim düşüncelerimizden ibaret değil; başkalarının ne düşündüğünü asla tam bilemeyiz. Çok güzeldi…
Çok güzeldi… Çok güzeldi…
⸻
Momo… Asla sadece bir çocuk kitabı değil, tam bir felsefe dersi gibi. Küçük Momo bizi ne hale getirmişler … Bizim çocukluğumuzu nasıl sistemli, planlı bir şekilde elimizden aldılar, satırlarda bunu okurken gözlerim doldu. Şu anki toplumu, şu anki çocukları gördüm; çok üzüldüm. Çünkü o çocukluğun, o sakinliğin, o hayal gücünün; dışarıda oynamanın, anı defteri yazmanın, günlük tutmanın; saklambaç oynamanın, seksek oynamanın, ip atlamanın; kendi yaşım ve yaş grubumla hava kararana kadar parklarda, sokaklarda oynamanın tadını, ne yazık ki kendi çocuğum yaşayamadığı için yaşayamayacağı için çok üzgünüm, üzülüyorum. Belki de bu yüzden 30 yaş üstü olmak, bu jenerasyonlardan önce doğmuş olmak bana şimdi büyük bir şans gibi geliyor. Yaşlı olduğuma ilk defa sevindim Çünkü o çocukluğun, o masumiyetin kıymetini biliyorum.
Yaşamak, sadece bir adamın değil, Çin toplumunun da içinden geçen karanlık bir yolculuk. Kumar bağımlısı bir adamın zenginlikten fakirliğe düşüşü, umutsuzluğun ve sefaletin içinde kayboluşu anlatılıyor. Okudukça ruhum ağırlaştı; sayfalarda sadece bir insanın değil, tüm bir toplumun çaresizliğini hissettim. Umutsuzluk içinde umutsuzluk, sefalet içinde sefalet… Böyle kitaplar okudukça insanın içi kararıyor, yüreği yoruluyor. Ama belki de gerçekleri görmek, insanın kendi içinde bir direnç yaratmasının ilk adımıdır.
Ah, sevimli küçük Kara Balık! Kendi küçük dünyasından çıkıp, büyük denizlere doğru cesurca yola koyuldu. Annesini, evini bırakmak zorunda kaldı ama hayalleri onu daha güçlü yaptı. Korksa da pes etmedi, çünkü içinde dünyayı keşfetme isteği vardı. Onun bu cesareti bana da umut veriyor; demek ki biz de hayallerimizin peşinden gidip, kendi maceramızı yaşayabiliriz. Kabuğumuzda çürümektense, denemekten ne zarar gelir?
