sesli terapi
@SesliTerapi
12 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kütüphane zamana açılan bir kapıdır
sesli terapi
Kütüphane kapıysa, anahtar sessizliğin içinde saklı, bir rafın önünde durup bambaşka bir yüzyıla dokunursun, sanki zaman kıvrılır da sayfaların arasından nefes verir. Orada geçmiş toz değil, canlı bir fısıltı olur, gelecek de henüz yazılmamış bir cümle gibi bekler. İnsan bazen en doğru yere yürür, dönüp kendine başka bir gözle bakar, çünkü kitaplar zamanı değil, seni değiştirir.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
"Bütün nevrozların ve psikozların sebebi; insanın yetişme çağında yaşadığı mahrumiyet ve acıların anlamını bulamamasıdır."
Sayfa 163 - Anthony Giddens'ın Modernligin Sonuçları kitabında psikolog Ericsson'dan yaptığı alıntı·Kitabı okudu
sesli terapi
Çocukken canımızı yakan şeyler yalnız acı diye kalınca içeride karanlık bir düğüm olur, insan nedenini bulamazsa acı büyür, şekil değiştirir, bazen takıntı olur bazen taşan bir korku. Anlam, yaranın üstüne sürülen merhem gibi, geçmiyor belki ama kanamayı durduruyor, nefes aldırıyor. İnsanı iyileştiren çoğu zaman hatırlamak değil, hatırladığını bir yere koyabilmek, içindeki çocuğa nihayet bir sebep fısıldayabilmek.
Bedenin dayanma gücünü zorlamakta bir çeşit intihar değil miydi?
sesli terapi
Bedenin sınırını zorlamak bazen yaşamak için değil, içteki acıyı bastırmak içindir, insan yorgunluğu bahane edip kendinden kaçmaya çalışır. Dayanmak övülür ama bazen dayanma diye tutturmak, kendini yavaş yavaş eksiltmek, sessiz bir yok oluşa razı olmak gibi. Cümle ürpertiyor, çünkü insanı yakalıyor, kimi zaman intihar bir anda değil, her gün biraz daha kendini görmezden gelerek yaşanıyor.
Kullarını en ağır işkencelerle korkutan bir tanrıya iyi diyebilir misin?
sesli terapi
İnsan korkuyla eğdirilince itaat eder ama kalbi iyiliğe inanamaz, çünkü iyilik tehditten değil şefkatten tanınır. Ağır cezalarla kurulan düzen, adalet gibi görünse de içeride sevgi bırakmaz, yalnız titreyen bir suskunluk büyütür. Belki en derin soru şurada, inanç insanı çoğaltıyor mu yoksa küçültüyor mu, merhamet içini genişletmiyorsa geriye yalnız ürkek bir gölge kalır.
Bebekten önce mutluydu anne. Şimdi anne her sabah bebekten kaçma arzusuyla uyanıyor ve bebek daha da çok ağlıyor.
sesli terapi
Annelik bazen kutsal bir masal değil, insanın en dip gerçeğiyle yüzleştiği dar bir oda, sevgi var ama yanında kaçma isteği de var ve ikisi aynı kalpte çarpışınca sabahlar ağırlaşıyor. Kaçmak isteyen taraf suçlu değil, yorgun, duyulmadığı için daha da sıkışmış, bebekse o sıkışmayı ağlayarak çoğaltıyor. Okurken insanın içi ürperiyor, çünkü kimi duygular söylenmeyince büyüyor, söylenince biraz insanlaşıyor. Bazen en büyük şefkat, gülümsemek değil, yardım istemeye cesaret etmek.