-Nazım lan sen bilirsin.
Niye böyle akşam olunca hüzün çöküyor insana?
-Çünkü gün bitiyor abi.
Bir de zaman geçiyor, o ürkütüyor insanı.
Bitiyor yani.
Bir gün daha bitiyor.
Sonuçta bir son var, içten içe biliyorsun bunu.
Her akşam o sona biraz daha yaklaşıyorsun yani.
Nazım Hikmet ne diyor biliyor Musun abi?
İnsan diyor, öleceğini bile bile nasıl yaşar?
Ya çıldırır, ya öleceğini unutur.
Rahmetli anam derdi ya " aman yaşadığım kadar mı yaşayacağım."
Yani geldik gidiyoruz elde var sıfır. Alt alta koy yine hepsi sıfır ediyor.
Ama sıfırın da bir günahı yok yani. O da yalnız başına güzel öyle.
Mesela herşey sıfırla başlar ama bizim elimizde hiç oluyor.
Biz de onunla beraber yavaş yavaş hiçe dönüyoruz.
" Beş kardeş B-3" 🎥
Artık hiçbir şeye anlam yüklemiyor, anlam aramıyorum. Neyse o. nasılsa öyle kabulleniyorum. Değiştirmiyor, ısrar etmiyor, uğraşmıyorum. Neyin en yalın hali oysa, onu sevmeye çalışıyorum. gittiği yere kadar, artık yürüsün diye bir şeyleri itmek yok. Devrildiği yerde kalabilir.
“Alıntı”
Saat dört, yoksun
Saat beş, yok.
Altı, yedi, ertesi gün, daha ertesi ve belki kimbilir?
Kitap okurum
İçinde sen varsın
Şarkı dinlerim İçinde sen
Oturdum ekmeğimi yerim
Karşımda sen oturursun
Çalışırım, Karşımda sen