Aslında sana sorular sormuyorum, fiyakalı cevaplar beklemiyorum. Ne bileyim işte, yan yana çekirdek çitleyip kıkırdayalım filan istiyorum. Balık kızartalım, bol limonlu salata yapalım, yanına bir küçük rakı açalım. Çok basit rüyalarım var Adalet. Onları benimle görsen ya keşke…
Bir yere varacak hâlim yok saatim geç oldu
Buradan kaçabilenler gitmiş çok göç oldu
Nereye gizlenmiş bilmem bu işin anahtarı
Çoğumuzun berbat hayatları
Birden durdum bak içimden geldi, nasıl da afalladım
-Nazım lan sen bilirsin.
Niye böyle akşam olunca hüzün çöküyor insana?
-Çünkü gün bitiyor abi.
Bir de zaman geçiyor, o ürkütüyor insanı.
Bitiyor yani.
Bir gün daha bitiyor.
Sonuçta bir son var, içten içe biliyorsun bunu.
Her akşam o sona biraz daha yaklaşıyorsun yani.
Nazım Hikmet ne diyor biliyor Musun abi?
İnsan diyor, öleceğini bile bile nasıl yaşar?
Ya çıldırır, ya öleceğini unutur.
Rahmetli anam derdi ya " aman yaşadığım kadar mı yaşayacağım."
Yani geldik gidiyoruz elde var sıfır. Alt alta koy yine hepsi sıfır ediyor.
Ama sıfırın da bir günahı yok yani. O da yalnız başına güzel öyle.
Mesela herşey sıfırla başlar ama bizim elimizde hiç oluyor.
Biz de onunla beraber yavaş yavaş hiçe dönüyoruz.
" Beş kardeş B-3" 🎥