Seval Turan
@SevalTuran
Türk Dili ve Edebiyatı
Akademisyen olma yolunda ilerliyor/Galatasaray
Yüksek Lisans
12 Temmuz 1992
56 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
Reklam
Kitaplar yalnızlar içindi çünkü. Dışarıdaki gerçek hayat onları avutamadığı için okuyordu insanlar.
Sayfa 109 - Doğan Kitap
Hapishane, dışarıdan bakanların sandığı gibi donup kalmış,hareketsiz bir yer değildi. Hayır, burada hayat, kendi tuhaf ve acımasız döngüsüyle akıyordu;kuralları,sessiz çığlıkları,bastırılmış arzuları ve görünmez zincirleriyle bir dünya kurmuştu kendine. Burada, kendi seçmediğin,kaderin sana zorla dayattığı insanlarla bir arada yaşamak zorundaydın. Ailenin sıcak yüzleri yerine, tanımadığın, ruhunu anlamadığın, belki de hiç sevemeyeceğin kişilerle doluydu etrafın. Geceyi onların horultularıyla, gündüzü onların sessiz kavgalarıyla, yemeği onların ekşi nefesleriyle paylaşırdın. Bu, akıl almaz bir gerçeklikti; insan denen varlığın ne kadar kırılgan, ne kadar vahşi, ne kadar çaresiz olduğunu gösteren bir aynaydı.
Sayfa 124 - Can Yayınları
Hiçbir suç yükleyemedikleri için kitap okumak diye bir suç icat ettiler. Cehaletin övgüsünü yapıyorlar.
Sayfa 90 - Can Yayınları
Hayvanlar öldürür, parçalar ama acıyı bir amaç haline getirmez. İnsansa bu dünyada hem mucit hem kurban hem de cellat.
Sayfa 56 - Can Yayınları
Reklam