..."kölenin düşünme becerisi hiç yoktur, kadının vardır ama onun da yetkisi yoktur. " O halde kadınların seçim yapmakla ilgili bir şey öğrenmelerine gerek yoktur, çünkü seçim yapmak için gerekli yetkiye sahip değillerdir; bu nedenle de tiyatronun kadınlar için bir işlevi yoktur, tiyatro izleme zevkinden mahrumdurlar. Ayrıca, konuşmak bile kadınların yetki alanı dışında görünür; Poetika'da aynı bölümün devamında yetki olmadan konuşmanın uygun olmadığından bahsedilir: "Bir erkeğin cesareti, ordulara komutanlık yaparken görülür; bir kadınınki itaat ederken ... şairin dediği gibi 'sessizlik bir kadının şerefidir', ama bu erkeğin şerefi ile aynı şeref değildir. " Trajik nitelikleri, aklı, düşünme becerisi ve konuşma hakkı olmadığı düşünülünce kadınlar tiyatro deneyiminin tamamen dışında bırakılmışlardır. Tiyatro, "Kadın" cinsiyet sınıfı için uygun değildir.
Atina, Roma, Elizabeth Dönemi dramasının tüm "klasik"leri, kadınların sahneye çıkmasını yasaklayan ve kadınların ekonomik ve yasal haklarını sınırlayan kültürler tarafından üretildi. Bu dönemlerin metinlerinde ataerkil toplumun değerleri saklı. Bu klasik metinlerin yaşatılmasını değerli bulan her kültür, bu kadın karakterleri "Kadın" olarak yaratan ataerkil alt metnin bir parçası oluyor.
En eski Tanrıça ve toprak ana Gaia'nın efsanesi, kadın rahminin yarattığı tehlikeleri anlatır: Çocuklarının hikayesi cinayet ve hadım etme üzerine kurulmuştur. Sonunda zafer kazanan Zeus'tur: Üreme gücünü elde edebilmek için karısı Metis'i yutar ve Athena'yı doğurur. Athena rahmin tehlikelerinin
sona ermesini temsil eder, çünkü annesi yoktur (anaerkil akış kırılmıştır ve Athena kendi kadın cinsiyetiyle tanımlanmaz), cinselliği yoktur (bakire kalır), Amazonları yener, Zeus ve Apollon hükümranlığı ile ittifak kurar ve böylece Atina'ya düzen getirir. Athena'nın yükselişi ile hemen hemen aynı zamanda Atina'da, erkek eşcinselliğinin toplumsal pratiğinde oğlanlar kadın cinselliğini devam ettirir.
Sevda
, 2022 okuma hedefini güncelledi.2022 OKUMA HEDEFİ
2/25 kitap - %8 tamamlandı
2 kitap okudu
25 kitap
296 sayfa
0 inceleme
56 alıntı
Yunanlılar haneyi, polisin kamusal, politik alanından tamamen ayrı özel, apolitik bir alan olarak tanımladılar: "Bunun sonucu, politikanın ve politik gücün emek sarf edilmeyen, aklın veya ruhun baskın olduğu eril bir alanda ortaya çıkan faaliyetler olarak kuramsallaştırılmasıdır." Bu esnada ev içi alan, emek ile bedensel ihtiyaçların baskın olduğu bir yer olarak tanımlanır. Atinalı kadınlar (Solon kanunlarında açıkça belirtildiği gibi) eve kapatıldıkları için, aklın ve ruhun kamusal hayatından çıkarılmışlar, ekonomik ve yasal güçlerini kaybetmişler ve ev içi emeğin, çocuk yetiştirmenin ve cinsel görevlerin dünyasına hapsedilmişlerdi.