Davayı baştan kaybettiğini bildiği için üstünlüğümüze meydan okumayan bir arkadaşımız olsun istemez miyiz hiç? Kum torbası muamelesi yapabileceğiniz birine ihtiyaç duymaz mıyız hepimiz?
Bu kitabı çok alakasız bir şekilde okumaya başladım ve okurken Hyunam Dong Kitabevi ayarında bir kitap okuyacağımı sanmıştım. Başlarda hatta kitabın yavaş aktığını ama olayların bir şekilde akıp gideceğini düşündüm , ne yazık ki öyle olmadı. Kitap hiçbir şekilde bir sonuca varmıyor gibi hissettim. 300 sayfa boyunca sadece aşık oluyorlar mı , olmuyorlar mı ;karakterler bir şey hissediyor mu hissetmiyor mu diye arada bırakan bir kitaptı. Bana çok yüzeysel geldi hem dili hem içeriği. Roman adında bir durum kitabı okuyormuşum gibi bile hissettim. Tatlı karakterleri olan minnoş bir kitaptı ama çıtır çerezlik bir kitap okumak istiyorsanız bile bunu okumanızı pek önermem..
"Vah vah, dedim. İstediğin bu değil mi? Sana acıyacağım, sen de bir gün daha yırtacaksın. Kendine acımayı ya da birinin sana acımasını başardığın her gün bir kez daha yırtıyorsun değil mi?"