*~●。。Ölmeyi, yok olmayı, bu ya da başka bir şehir üzerinde parlayan ışıkları hiç görmemeyi, artık düşünmemeyi, artık hissetmemeyi, zamanın ve güneşin yürüyüşünü arkamda bir paket kâğıdı bırakmayı, büyük bir yatakta, var olmanın istemsiz çabasını ağır bir giysi gibi üstümden çıkartmayı derin bir biçimde düşünüyorum.
Sayfa 338 - Ayrıntı Yayınları Çeviren Orhan Tuncay·Kitabı okudu
"Birinin senin canını yakmasına izin vereceğimi mi düşünüyorsun?" diye sordu sonunda. Gözlerindeki karanlık ve yoğun ifadeyle sadece yüzüme odaklanmıştı. "Sana kötü bir şey olmasına izin vereceğimi mi düşünüyorsun?"
Dünya tıpkı bir murdar kafes gibidir.Bunun içine düşen zillet çamuruyla eteklerini kirletmiş olur.Şunu yapayım,bunu yapayım derken ömür geçer gider de haberin olmaz.Velilerden himmet olmayınca da kendi başına bu çirkef sudan çıkamazsın.Yunus!Sen hemen Hakk’a yüz tut,O’nun kapısına gel,gönlünü sadece Allah aşkıyla doldur.Zira can gözün görmeyince,baş gözün hiçbir şey görmez…