Muhakkak ki bütün insanların birer ruhu vardı,ama birçoğu bunun farkında değildi ve gene farkında olmadan geldikleri yere gideceklerdi.Bir ruh,ancak bir benzerini bulduğu zaman ve bize ,bizim elimize hesaplarimza danışmaya lüzum bile görmeden ,meydana çıkıyordu. ..Biz ancak o zaman sahiden yaşamaya ,_ruhumuzu yaşamaya _başlıyorduk.O zaman bütün tereddütler ,hicaplar bir tarafa bırakılıyor ,ruhlar birbiriyle kucaklaşmak için ,her şeyi çiğneyerek ,birbirine kavuşuyordu.