Bilmediklerini ayağımın altına koysam başım göğe değerdi.Unutma ,cehaletten daha dermansız dert yoktur!Gerçi bilgiye hakim olmak mutluluktan çok elem ,sevinçten çok keder verir ama insan da öğrenerek çoğalır..
Aslında her şehir kabristanlarıyla birlikte iki şehir sayılırdı.İstanbul,aynı başında kendi macerasını tamamlayan bu ikinci şehir tarafından daima eksiltilmekte,belki ona dünyalı olduğunu söyleyip durmaktaydı.İç içe geçmiş,birbirine karışmış iki ırmak gibi hayatlar akıyordu bu iki şehirde.İnsanlar farkında olsa da,olmasa da bu iki şehir arasında hergün sessiz gidişler veya tantanalı geçişler oluyordu.Öylesine yakın,öylesine iç içe iki şehir.Ama onca iç içelik içinde tarifsiz bir uzaklık vardır aralarında.Ölümle hayatın yakınlığı,ölümle hayatın uzaklığı kadar...