Büşra
@Siiyahmavii
28 okur puanı
Nisan 2018 tarihinde katıldı
Öncelikle yazarın Deniz Gezmiş'i tamamen dikkat çekmek için kullandığını düşünüyorum. Yarısına kadar Deniz Gezmiş'i geçtim Türkiye dışında tamamen Fransa Amerika'daki olaylar üzerine.
Kitaptan beklentim Deniz Gezmiş'i anlatırken dönem tarihinden,olaylardan bahsetmesiydi. Ama tam tersine çoğunlukla tarafsız, kronolojik sıralamada çok karmaşık olarak ele alınmış dönem tarihinde, ara sıra Deniz Gezmiş'ten bahsedilmiş son bölümlere kadar.
Kitabın son bölümlerinde Deniz Gezmiş'in sorgu tutanağının hepsi verilmişti. Tutanakta araştırmak için birçok nokta not ettim. Kitabın tutanaktaki olaylara daha çok değinmesini isterdim ama en azından yine de merak uyandırıcı.
Ve kitabın sonu tabiki idamlarla bitiyor. Günümüze baktığımızda bu çok üzücü çünkü tecavüzden terörden yargılananlar bile asılmıyorken böylesine bir son 24 yaşında biri için çok üzücü. Ama Deniz Gezmiş ve arkadaşlarının da THKO adı altında silahlı mücadele vermeleri, polis yaralamaları ve İş Bankası soygunu da aklımda soru işareti bıraktı açıkçası -tutuklu kalmaları açısından, idam yönünde değil-
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kitap hakkında şahane incelemeler zaten var ve eminim birçok kişi okumuştur. O yüzden çok kısaca söylemek istediklerim:
Çok meşhur, sürekli duyduğum kitaplara karşı hatta popüler bir çok şeye karşı her zaman ön yargıyla yaklaşırım. Mesela ödüllü filmlerde asla aradığımı bulamam, sıkılırım. Ya da çok övülen kitapları okuduğum da "Bu mu yani?" derim genelde.
Kürk Mantolu Madonna'yı da iki hafta önce okumaya başlamıştım ve yine çok sıkılıyordum kitabın başlarında. Yarım bırakmıştım biraz okuyup. Üç gün önce yarım bırakmayı pek sevmediğim için tekrar başladım ve bu sefer bu kitap hakkında yanıldığımı anladım. Muhteşemdi diyemem ama oldukça güzel ve sürükleyiciydi.
Maria'yla aralarındaki ilişki çok gelgitli olduğu için sonunu tahmin edemedim ama yine de mutlu eden güzel bir sondu bence.
En azından önyargılarımı biraz yıkmış oldum. Tavsiye ederim :)
Langdon serisi dışında olan bir Dan Brown kitabı.
Kitabın beni içine çekmesi biraz uzun sürdü açıkçası, başta bir cinayet vardı yine klasik olarak ama uzun süre teknoloji ve bilimsel veriler üzerine şeyler okudum. Evet Dan Brown'un okuyucusunu kültürlendirmek bilgilendirmek gibi bir özelliği var ama nedense bu seferki bana biraz fazla geldi.
Onun dışında son iki yüz sayfa sular seller gibi geçti, gayet güzeldi.
Dikkatimi çeken ve kitabın kendi içinde çeliştiğini düşündüğüm bir şey de normalde dünyadaki savaşların dökülen kanların sorumlusu olan ABD başkanı burda o kadar masum o kadar prensipli gösterilmişti ki 'hiçbir devlet başkanı böyle olamaz'demek istedim ki bunu kitapta başkanın rakibinin asistanı da belirmişti yinede sonuçta başkana toz kondurulmadı. Bu biraz ütopikti.
Ve kıyaslama yapmak gerekirse denklik olarak Dijital Kale ve Başlangıç kitaplarına benziyor ama Melekler ve Şeytanlar'la kıyaslanamaz.
Melekler ve Şeytanlar'da, Da Vinci Şifresi'nde olaylar gözümün önünde canlanıyordu. Sanki bir film sahnesi dönüyormuş gibiydi gözlerimin önünde, kitaplardan sonra filmleri izleyince bazı şeylerin hayalimdeki gibi olduğunu görünce gerçekten bu konuda Dan Brown'un başarılı olduğuna emin olmuştum. Bu kitap beni biraz zorladı bu konuda. Yine de okunmaya değerdi diyebilirim.
İnsanların bu kitaptan çok etkilenip, Almanya'da bir dönem intihara sebep olduğu yazıyor kitabın arkasında. Fakat kitabın son otuz sayfasına kadar etkileyici hiçbir şey göremedim. Öylesine okuyabileceğiniz mektuplardan oluşan bir roman.
Son sayfalarda etkilenip hissedebildiğim tek duygu acımaktı. Werther'in sonu için üzgünüm, ama bu bir intihar mı cinayet mi tartışılmalı bence..
Kitabı aslında severek okudum. Ama kitap okuyamadığım, isteğimin bulunmadığı buhranlı bir zaman aralığıma denk geldiği için uzun bir süre de bitirdim. Okunduğu zaman insani boğmayan güzel bir kitap.Dili son derece sade ve anlaşılır.
Dini kitapları okumaya ara vermeyen sürekli onlarla hemdem olan kişilere yüzeysel gelebilir. Bunu diyorum çünkü imam-hatipte okudum ve içeriğinin bir çoğuna aslında aşinaydım ama maalesef ara vermem ve uygulamamamdan dolayı aklımdan da yaşantımdan da çıkmıştı.
Hayatın meşgalesine dalıp dini yaşantımı çok geriye attığımı hissettiğim dönemde okuduğum bu kitap dini sadece farzlarıyla yaşadığımı, hayatımın her safhasında olması gerekirken daracık bir yere sığdırdığımı gösterdi bana.
İlk başlarda okurken çok basit bulmuştum kitabı. İlerledikçe öğrenip de uygulamadığım bir sürü şey, özellikle peygamberimizin sünnetleri bir bir karşıma çıktı. Ve bilmediğim bir sürü güzel duası..(Kitabın en güzel yanı bu diyebilirim :))
Her birini not edip, gece yatarkenki duayı yatağıma, kapıdan çıkarken olanı kapıya astım, günlük duaları namaz eşyalarımın yanına bıraktım. Böylece onları günlük yaşantımın bir parçası haline getirmeye çalıyorum.
Kitap bir çok günlük yaşam konularına değinmiş. Misafirliğe, hasta ziyaretlerine, yeni kıyafet giyerken yapmamız gereken şeyden yemek adabına, bunların nasıl olması gerektiğini sünnetlerle, hadislerle kimi zaman ayetlerle örneklemiş. İçinde güzel güzel kıssalar da bulunduruyor. Ama kıssalar biraz bilindik kıssalar.
Biraz sıralama olarak da üslup olarak da karışık bir inceleme oldu ama umarım faydalı ve aydınlatıcı olmuştur. :)
