Simulatte
@Simulatte
37 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
• PKD'nin okuduğum ikinci kitabı. İlk kitap Ubik'ti ve yazarın hayalgücüne hayran kalmıştım. Gökteki Göz'de de aynı tarzın parçaları var ama maalesef bütün olarak çok sevemedim.
• Kitap bir kaza sonucu 8 karakterin birbirlerinin gerçeklik algılarına hapsolmaları ve oradan kurtulma çabalarını anlatıyor. Inception'a benzeyen parçalar var: Kişilerin bilinç evrenlerinin rüya gibi dizayn edilmesi, oradaki kuralların bu doğrultuda esneyebilmesi, gerçek evrene göre zaman kavramının daha yavaş akması gibi.
• Temelde "kimsenin ne düşündüğünü tam olarak bilemeyiz, her birimiz kendi gerçekliğimizi kurgularız" ekseninde ilerliyor. Tabii ki Soğuk Savaş dönemindeki komünizm paranoyasının da kurgu üzerinde büyük payı var gibi duruyor.
• PKD'nin erken dönem kitaplarından olduğu bilinciyle konu gidişatındaki çalakalem tutum görmezden gelinirse sıkılmadan okunabilir.
Not: Kitap isminin kitabın geneliyle bir ilgisi yok, buna da pek anlam veremedim.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
• Richard Feynman sadece fiziğe yaptığı katkılarla değil, konusunu fizikçi olmayanlara da aktarabilme yeteneğiyle ünlü biri. Bu kitap, birbirinden kopuk olan fizik yasalarını zihnimde birbirlerine bağlayabilmemi sağladı.
• Kitap, Feynman'ın bir üniversitede verdiği konferansın metne dönüştürülmüş halidir. Kütleçekim yasası ile başlayıp kuantumla bitiriyor ve en son fiziğin gidebileceği noktaları işaret ediyor. Ancak derinlemesine bir kitap olmadığını belirteyim.
• Kitabın benim için en önemli yanı şu oldu: Matematigin ve fiziğin yöntemleri sorgulanamaz değildir. Feynman, bilim fetişizmi yapmak yerine onun açıklarını da gösteriyor. Bilimde felsefeye ve düşünme metodlarına duyduğumuz ihtiyacı açık ediyor.
• Sözel bir branştan olup da fizikle ilgili şeyler okumanızı anlamayan kişilere Feynman'ın şu sözlerini atabilirsiniz:
"Dinsel bir mecaz yaparsak hangi uç Tanrı'ya daha yakındır? Güzellik ve umut mu, yoksa temel yasalar mı? Söylenmesi gerekenin şu olduğunu sanıyorum: Varlığın iç içe geçmiş bağlantılarının tümüne bakmamız gerekir. Bütün bilimler, bütün entelektüel kökenli çabalar, hiyerarşik basamaklar arasındaki bağlantıları bulmaya; güzellikle tarih, tarihle psikoloji, psikolojiyle beynin işlevleri, beyinle sinirsel uyarılar, sinirsel uyarılarla kimya arasında bağlantı kurmaya yönelik çabalardır. /.../ İki uçtan birinin Tanrı'ya daha yakın olduğunu sanmıyorum. İskelenin yalnızca o ucunda yürüyüp olan bitenleri tam olarak anlamaya çalışmak yanlıştır. Kötülük, güzellik ve umuttan yana veya temel yasalardan yana olmak; bütün dünyayı derinliğine kavramanın yalnız o yolla olacağını ummak doğru değildir. Bir uçta uzmanlaşanın öbür uçta uzmanlaşanı önemsememesi akla uygun değildir. Bu iki ucun arasında çalışan büyük kütle sürekli olarak, bir adımı diğeri ile birleştirerek
İhtiraslar ve umutlar onları yaşatanlarla birlikte sönüp giderler.
