İlknur Kılıç
@Simurg11
Biraz dağınık ama kelimeleri çok seven bir Edebiyat Öğretmeni
Öğretmen
1987
65 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
"Hani, gerdanının altında, midenin üstünde bir sıkıntı vardır. Belli belirsiz bir kitledir bu, bir kör duman... Unutmaya çalışırsın, çabalarsın, kaçmak istersin ondan, olmaz... Sırf onu unutmak için derin uykulara dalarsın. Ama gecenin bir yarısı uykun bölünür aniden... O an, içindeki sıkıntıyı bir an hatırlamakta güçlük çeker sin. Ama o vardır, çünkü o hep oradadır. Kendi kendine 'benim ne derdim vardı, benim bir açmazım, bir sıkıntım vardı, neydi neydi' diye ısrarla sorarsın. Çok geçmeden o ağır gerçekle apansız karşı karşıya gelirsin.
İşte ben de öyle yaptım, gecenin gürültüsü içinde, kayanın üstünde, o acımla yüzleştim."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bu aralar şanslıyım ki bende etki bırakan, güzel kitaplarla karşılaşıyorum.
“Başkalarının Hayatı” kapakta sizi karşılayan nostaljik havayla kitap boyu peşinizi bırakmıyor ki kitapta en sevdiğim taraf bu oldu sanırım. Özellikle yazıldığı dönemin özelliklerini taşıyan, ama bunu kurgusunun içinde okuyucuyu da sıkmadan anlatan kitapları çok severim. Bu kitapta da 1990’lar Türkiye’sini siyasal, ekonomik yönden ve toplumsal yapı açısından çok iyi anlatıyordu. Özellikle dönemin sokak oyunlarından bahsedilmesi, tekerlemeler çocukluğumu hatırlattı bana da. Yöresel hikayelerden de bahseden yazar yöresel ağzı da kitabin samimiyetini bozmadan doğal akışı içinde çok iyi kullanmıştı. Üstelik yöresel ağzı bilmeyen biri için kelimlerin anlamlarını da vermesi güzel bir detaydı.
Kitapta Ege’de çiftçilik yapan bir ailenin üç kuşağı üstünden pişmanlıklar, kısıtlanmalar, üzüntüler, öfkeler anlatılmış. Dede Bekir Sami Efe, oğlu Şerifali ve torunu Fetibey kendi bakış açısıyla anlatıyor olayları. Genelde birden fazla bakış açısıyla anlatılan romanlar daha akıcı geliyor bana. Özellikle Fetibey’in Kur’an kursuna gitmek istememesi, babasına karşı duyguları, dedesiyle babasını karşılaştırırken düşündükleri hikayenin içine daha da katıyor okuyucuyu. Üstelik romanda anlatılan kahramanların her yönüyle verilmesi öykünün gerçekçiliğine de uygundu, Fetibey’in çaresizliği, yeri gelince öfkesi çok iyi verilmişti. Canan’la yaşadığı ilk aşkı, ailesiyle yaşadığı çatışma, kitabın sonundaki rolüyle en sevdiğim karakter Fetibey oldu diyebilirim.
Peki neden “Başkalarının Hayatı”. Yazar bunu da aslında kendi için değil başkaları için yaşayan Şerifali üstünden ince, kalbe dokunur bir şekilde anlatıyor. Şerifali’nin arada kalmışlığı, babası, yarım kalmış aşkı…
Kısacası “Başkalarının Hayatı” tam bir aile
Kampüse gidene kadar ona bakıyor, kalbimin bestelemeye başladığı aşk senfonisi eşliğinde saçlarına, gözlerine ve tenine gözlerimden notalar bırakıyordum.
