OblomovEdebiyat
Bu kitap Oblomov'u değil Oblomovluğu anlatır.
Toplumda bulunan herkesin içinde azıcık da olsa vardır bu Oblomovluk.
Peki nedir kendisi ?
Oblomovluk kısaca hayattan ve dünyadan elini eteğini çekmiş, ilgisiz her insanın içindeki duygular bütünüdür.
Birey ya kendi yaşadıklarından dolayı böyle bir yola başvurur ya da ona yaşatılanlardan dolayı.
Her ne kadar Oblomovluğu anlatsa da biz yine de İlya İlyiç Oblomov'u ele alalım.
Hayata ilgisiz, zevksiz bakan bir adam bu Oblomov.
Tembel bir hayat sürmekte ve bundan hiç gocunmamakta, ne kadar çok tembih edilirse edilsin kendisine artık değişmesi gerektiği üzerine o bunların hiç birini dinlememiş ve hayatını eski kayıtsızlığıyla sürmeye devam etmiş.
Hatta öylesine bir tembellik ki eskiden beridir ahbabı olan Taranteyev'in onu dolandırmasına bile kayıtsız kalmış, oralı olmamış.
Her seferinde de onu kurtaran çocukluk arkadaşı Ştolts olmuş tabi.
Bütün bunlar ta ki arkadaşı Ştolts tarafından Olga ile tanıştırılana dek yaşanır.
İşte o an aşk ile tanışmış olan veya tanıştığını düşünen Oblomov değişmeye başlar.
Benim kitaptan anladığım bir diğer unsur,
Hiç yadsınamayacak bir gerçek varsa o da mutlu olmamızın mutluluğu nerede aradığımıza bağlı olmasıdır.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Monte Cristo KontuEdebiyat
Uzun süredir inceleme yapmamış birisi olarak nereden başlasam anlatmaya bu kitabı pek bilemiyorum.
1552 sayfa olan bu kitap hayat ve dünya hakkında birçok görüş sunuyor önümüze.
Konusunu aslında hepimiz biliyoruz, çünkü bu kitaptan esinlenerek oluşturulmuş bir dizi yapıldı Türkiye'de.
Adı Ezel.
Ezel'de arkadaşları tarafından iftiraya uğrayarak hapise atılmış olan Ömer'in hikayesini dinlerken;
Monte Cristo Kontu bize arkadaşları ve bir savcının yüzünden hapise atılmış Edmond Dantés'in hikayesini sunuyor.
Edmond Dantés'in kişiliği de zaten hapiste şekilleniyor ve kendine bir intikam planı yapıyor.
Fakat Marcus Aurelius'un da söylediği gibi
"İntikamın en kötü tarafı intikamı alan kişinin intikam aldığı kişiye benzemesidir."
Bu yoldan kitapta sadece kötülük yapmış olan insanların acı çekeceğini değil iyi ve masum insanların da acı çekeceğini ön görebilirsiniz.
Adaleti en güzel anlatan ve adaletin Tanrı yoluyla mı gelmesi gerekir ? Yoksa insan içinde bulunmuş olduğu durumlardan mütevellit kendi adaletini de uygulayabilme hakkına sahip midir ?
Bunu açıklıyor kitap.
Kalınlığı gözünüzü asla korkutmasın su gibi akıyor tam anlamıyla.
Ama kitabı okumadan o dönemin tarihine bakmak çok ama çok yararlı olacaktır okurlara.
Monte Cristo Kontu (2 Cilt Takım)Alexandre Dumas · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202537,1bin okunma
Martin EdenRoman
Uzun süredir kitaplardan uzak kalmıştım. İçimde bir yerlerde tekrar okuma isteği alevlenince "Acaba ne okusam ?" diye düşündüm ve Martin Eden bu konuda tekrardan güzel bir başlangıç olurdu diye karar verdim. Mücadele ve kişisel gelişim üzerine yazılmış muazzam bir roman. Amerika'nın işçi sınıfından gelmiş, karakteri denizlerde yontulmuş ve şekil almış bir adam Martin Eden.
Denizde geçen günleri esnasında Arthur adlı bir adama yardım edince Arthur onu evinde yemeğe davet eder. Martin hiç bilmediği bir ortama girecektir. Bu hiç bilmediği ortamda da hiç bilmediği kendini bulacaktır. Bu yeni karşılaştığı ortam Martin'i çok cezbeder, gümüş takımlar, şamdanlar, masa örtüsü, insanların konuşmaları, davranışları, kibarlıkları, bilgi seviyelerini görünce onlar gibi olmak ister. Bu işleme severek başlar Martin. O evde, o yemek masasında, o sandalyede oturan Ruth adlı bir kadını severek başlar. Tabi o zamana kadar denizlerde yaşamını sürdürmüş Martin Eden ne Dünya'yı biliyor ne hayatı. İşte sıfırdan başlamış olan Martin Eden zorluklara karşı yılmadan, usanmadan, yorulmadan, sabırla ve iradesiyle o zamanki kendisinin bile inanamayacağı yeni bir Martin Eden yaratmaya başlar ve hem aşk mücadelesine hem de kendi benliğine karşı bir bilge adam yaratma mücadelesine girer. İnanıyorum ki herkes Martin Eden'da kendinden bir şeyler bulacak ve bu karaktere bağlanacaktır.
Suç ve CezaPsikoloji
Dostoyevski'den yine enfes bir kitap daha. Kitabı okuduğum süre boyunca hep "Bu kitabı bu kadar güzel yapan şey ne" diye düşündüm durdum, bazı sonuçlara vardım.
Yaşanılan kitabın geçtiği Dünya çok güzel tasvir ediliyor, çok güzel betimleniyor gerçekten insan anlatılan şehirde yaşıyormuş gibi oluyor.
Sonrasında karakterler örneğin, inanılmaz güzel yazılmış her karakterin ayrı bir dünyası, ayrı bir düşünce yapısı var.
Tabi en çok ilgi çeken karakter doğal olarak Raskolnikov.
Genel olarak kitap bir insanın yavaş yavaş yenilenmesini, yeni bir hayat bulmasını, bir dünyadan başka bir dünyaya geçmesini, kendisiyle ilgili hiç bilmediği gerçeklerle yüzleşmesini anlatıyor. Tabi Dostoyevski aslında kitaplarında bir çok konudan bahsediyor, bir çok şeye değiniyor ama sanırsam benim bu kitaptan anladığım şey Dostoyevski'nin de dediği gibi;
"Bu Dünyada en büyük ceza insanın kendi kendine kestiği cezadır" sözü oldu.
Muazzam bir kitap ve muazzam bir hikaye, Kesinlikle okuyun.
"Şiddetle başlayan hazlar, şiddetle son bulurlar.
Ölümleri olur zaferleri,
Öpüşürken yok olan ateşle barut gibi.
En tatlı bal bile tadıldıkça bıkkınlık verir,
Aynı tat isteği, iştahı köreltir.
Onun için, ölçülü sevin ki uzun sürsün sevginiz,
Hedefe hızlı giden, yavaş kadar geç varır."
