Smileface
@Smilefacee
Namüsait.
Zihinsel standardım sabit, uyum opsiyoneldir; seçimi seviye yapar.
1355 okur puanı
Nisan 2022 tarihinde katıldı
Bir mum, küçük bir kek ve yanımda her zamanki gibi kitaplarım…
Bazen hayat kalabalık kutlamalar değil, insanın kendiyle yaptığı küçük bir anlaşma oluyor. Bu yıl dileğimi yüksek sesle söylemedim; sadece içimden geçirdim. Çünkü bazı dilekler fısıltıyı sever.
Yalnız kutladım, evet. Ama yalnız hissetmedim.
Çünkü sayfaların arasında tanıdığım yüzlerce karakter, okuduğum her hikâye ve beni buraya getiren bütün anılar yanımdaydı.
Yeni yaşımdan beklentim büyük şeyler değil:
Biraz daha fazla kitap,
Biraz daha fazla huzur,
Ve belki biraz daha cesaret.
Bu küçük mum, yeni bir sayfanın ışığı olsun.
İyi ki doğdum. 📚✨
Reklam
Bazen insan kalabalıkların içinde bile yalnız kalabiliyor. En çok da “yanındayım” diyenlerin aslında sadece iyi günlerde yanında olduğunu fark ettiğinde…
Zor zamanlar insanın hayatındaki herkesi sessizce süzüyor. Kimin gerçekten yanında olduğunu, kimin sadece sözlerle var olduğunu o zaman anlıyorsun. “Ne olursa olsun buradayım” diyenlerin çoğu, gerçekten ihtiyaç duyduğunda ortada olmuyor.
Belki de en kırıcı olan şey bu: İnsanın dertlerini anlatacak bir omuz araması ama karşısında sadece güzel cümleler bulması. Çünkü bazı insanlar destek vermeyi değil, sadece destek veriyormuş gibi görünmeyi seviyor.
Yine de insan içten içe bir gün gerçekten anlaşılmayı, gerçekten yanında olacak birini bulmayı umut ediyor. Ama bazen o umut bile çok uzak geliyor.
Bu satırlar biraz kırgınlığın, biraz yalnızlığın ve biraz da içimde kalan sözlerin yansıması… 🖤
Bazen hayatın bize yaptıklarından çok, bizim kendimize yaptıklarımız yoruyor bizi.
Kaybettiğimiz savaşlar için kendimizi suçluyoruz. Kırılan hayallerin yükünü omuzlarımıza alıyoruz. Başkalarının beklentileri, kendi içimizde kurduğumuz mahkemelerde birer delile dönüşüyor.
Ve çoğu zaman unutuyoruz…
En başta kendimize güvenip hayal kurduğumuzu, birine inanmayı seçtiğimizi, elimizden geleni gerçekten yaptığımızı. Ama yine de içimizdeki yargıç susmuyor; bizi bizden bile daha acımasız bir şekilde yargılıyor.
Oysa belki de hatırlamamız gereken tek bir şey var:
Biz suçlu değiliz.
Biz yalnızca insanız.
Kırılan, yeniden kuran, bazen kaybeden ama yine de hayal kurmaya devam eden insanlarız.
Ve insan olduğumuzu her unuttuğumuzda, kendimize bunu yeniden hatırlatmamız gerekiyor. 🤍📖
Belki sizin için de küçük bir başlangıç olur. 🤍📖
Reklam