Sinem baş
@Snmbas
40 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Çınarcık'da kumsalda dalga sesleri,deniz kokusu ve kurduğum birkaç hayal ile yarın görüşeceğimize dair güneşi uğurlarken tanıştık Livaneli ile..İlk tanışmamız değildi aslında daha öncesinde içimdeki 'Huzursuzluk' giderilmişti onunla ama...anlıyorum ki şimdi tanışıyoruz. Kitabı şarkılarını dinleyerek okudum.Kulağımda kitapta da anlatıldığı üzere nice şehirlerin,insanların eşliğinde ama çoğu zaman bir kalbin sesi, tüm içtenliği ile bestelenen müzikle satırlar kavuştuğunda tebessüm ettim.Gün batımını,kumsalını ve şanslıysam denk geldiğim yunusları için gittiğim o küçük şehre ait olan biletim, kitabı aldığım gün icine sakladığım ayrac olarak eşlik etti bana içinde deniz sevgisi olan her satırda.Livaneli'nin de dediği üzere " Benim rastlantılar sonucunda var olmam sayesinde yapabildiğim bu kitabı,yine rastlantılar sonucunda var olan siz okuyabiliyorsunuz; uzayın ve zamanın sonsuzluğunda birbirinin yanından geçen iki küçük meteor gibi." bir dizi rastlantılar sonucu buluştuk. Kalemini sevdiğim,duygularını hissettiğim, ülkemizi birçok alanda ödüller alarak temsil eden ve onurlandıran bu güzel insanın birçoğumuz gibi hayattan çıkardığı bazı dersler var bizimle paylaşmak istediği, benim de sizin 'rastlantı' sonucu karşınıza çıkmasını istediğim...Olur da buraya kadar okursanız bundan sonrasının hatrı olsun :)
~Başkalarına yararı dokunacak şeylerin, en önemli hazine olduğunu öğrendim.
~Geçici ile kalıcı arasındaki farkı öğrendim.
~Hayatta ne kadar hata yaparsanız yapın, eğer zamana dayanan ve gelecek kuşaklara aktarılan eserler vermişseniz ayakta kalıyorsunuz.
~En iyi yaşam biçiminin düşman yaratmadan yaşamak olduğunu öğrendim.Sonunda onlarla baş edebiliyorsunuz ama ömrünüz paçalarınıza dolananları kovalamakla geçiyor.
~İnsanların benim bir zamanlar düşündüğümden daha kötü
Reklam
"Bu dünyada sana kötülük yapmak isteyen insanlar çıkacak karşına ama unutma ki iyilik yapmak isteyenler de çıkacak."
Şimdi anımsadıkça tatlı bir elem sarıyor içimi. Anı tatlı da acı da olsa her zaman ıstırap verir insana. Belki başkası öyle değildir, ben duyarım bu ıstırabı. Ama tatlıdır bu ıstırap. Kalp acı çekmeye, ezilmeye , sıkışmaya, kederlenmeye başladığında anılar onu, gündüzün sıcağında kavrulmuş cılız, zavallı bir çiçeği akşam serinliğinde çiy tanelerinin canlandırdığı gibi canlandırır.
Reklam