Ümit kendiliğinden doğmuyor.birilerinin, zamanında bu ümidi o çocuklara aşılaması gerekiyor. Onlara, “ yapamam ne demek , yapanlardan senin neyin eksik, tabi ki yaparsın” diyen birileri gerekiyor. Tıpkı annemin bana dediği gibi..
Toprak Ana doğrusunu söyle: savaşmadan yaşayamaz mı insanoğlu? “Zor bir soru sordun Tolgunay . Savaşlarda yok olmuş uluslar vardır, yakılmış , yıkılmış ve kumlar altında kalmış kentler vardır.Öyle zamanlar oldu ki , insan izi görebilmek umuduyla çok bekledim. İnsanlar savaşa kalkıştıkça ‘Durun, kan dökmeyin’ diye karşı çıktım. Şimdi de aynı şeyleri söylüyorum. Ey bu dünyanın insanları! İstediğiniz nedir sizin? Toprak mı? İşte toprak karşınızda , benim. Benim yüzümden kavga etmeye gerek yok. Sizin sadece dostluğunuzu ve emeğinizi istiyorum. Tarlanıza bir tohum ekin , size yüz tane vereyim. Bahçe yetiştirin, meyve yağdırayım. Sürü edinin, ot bitireyim. Ev yapın, duvarı ben olayım. Sonsuz sınırlarımla hepinize yeterim. İnsanlar savaşmadan durabilirler mi diye sordun ya bana . Bu bana bağlı birşey değil Tolgunay. Buna kendi iradesiyle, kendi mantığıyla karar verecek olan sizlersiniz , siz insanlar...