Someone from skiakru
@Someonefromskiakru
okuduğum tüm kitapları giremedim üşeniyorum. bundan sonrakileri giricem artık.
infp/ sagittarius
Aşk ulaşamayacağın birini abartarak, onun kafandaki ideal kişi olduğunu sanarak tutkuyla bağlanmaktır . Aradaki engeller ne kadar artarsa bu yanılsama o kadar tutkulu olacaktır. Nasıl tarih öncesi atalarımız doğum olayını çözemediği için kadınlardan tanrı yaratmışsa, biz de yolumuzun kesiştiği birini yaşamımızın vazgeçilmez kişisi sanarak, neredeyse ona tapınmaya kadar varan bir bağlılık yaratmışız. Kanımca aşk, o ilkel abartma duygusunun günümüze kadar gelmiş halidir."
Ah david keles david
Derinden bir iç geçirdi David. İki su damlası gibi durulaşan mavi gözlerini konuğuna çevirerek sordu:
"Bu kadar iyi bir insan, böyle bir kötülüğü nasıl yapabilir, anlayamıyorum."
"İnanç" dedi Esra duygusal ama ne söylediğinden emin bir sesle, "Bazen insanların gözlerini kör ediyor. Farklı olana hoşgörü gösterilmesini engelliyor. Kendinden olmayanların ölümünü, yok edilmesini doğal, hatta gerekli bir olaymış gibi gösteriyor."
SpoilerPolisiye
Arkadaşım enesin önerisi üzerine başladığım kitap. Başlarda kurgunun içine girmekte çok zorlandım. Bence Ahmet ümitin olayı bu, evreni o kadar detaylı anlatıyor ki içine tamamen giriyorsunuz evet ama girene kadar sıkılmazsanız iyi. Kitabın yarısında katili az çok tahmin etmeye başlıyorsunuz. Zaten çok seçeneğiniz yok ve Esra’nın yönlendiği seçeneklerin gerçekçiliği de çok yok açıkçası. Keşke ufak kuşkulandığımız olayların nedeni gün yüzüne çıksaydı. Mesela bern’in bisikletinin tekerleri neden inikti? Gece kullanmamıştı bile. Timothy almıştı büyük ihtimal ama bu gibi detayların uzun uzun açıklanmasını isterdim. Ben öldürdüm hepsini dedi ve bitti hikaye gibi hissediyorum. Bazı gereksiz hikaye ve karakterlerle kafamızı bulandırıyor yazar ama bu işe yaramıyor çünkü olayı çözmeye başladıktan sonra hala kandırmaya çalışması pek akıcı olmuyor. Katilin motivasyonuysa.. Ermenilerin intikamını alıyor olsa daha tatmin olurdum açıkçası, insanların alçaklığını onlara ayna olarak yansıtmak istemesi ironik ve yapış şekli de çok manidar aslında. Nadia Teyzemizin yeğeni çıkması güzel bir detaydı. Yazar tüm ayrıntıları cidden çok ince işliyor. Ahmet Ümit okurken hiçbir ayrıntıyı boşuna vermediğini biliyorum. Ya karaktere derinlik katmak için yapıyor ya da hikayeye. Böylelikle yüzeysel hiçbir yer kalmıyor romanda. Mesela yüzbaşının hikayesinden çok etkilendim ve güzel bir ayrıntıydı aşkları. Kitabı daha ilgi çekici hale getirdiğini söyleyebilirim. Ayrıca timothynin aşkla ilgili fikirleri dahil olmak üzere çoğu fikrine hak verdim. O akıllı ve sorgulayan ama büyük etkiler bırakmak isteyen birisi… bilmiyorum ona kızmadım. Bern’e de Ermeniler konusundaki fikirleri hakkında sinirlenmedim ama yüzbaşıyla tartışmalarını okumak güzeldi.
Şimdiye kadar benzerini okumadığım bir kitap, gerçekten
