KARA
@SongulKARA
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kitap ruhsal betimlemeleriyle mükemmel. Karakterlerin şaibeli fakat sonradan her şeyin yoluna konulduğu ilişkileri bütün çıplaklığı ile gözler önüne serilmiş. Tembellik kavramına hayatta amacı olmayan bir insanın gözüyle, Oblomov'un gözüyle bakıyoruz. Ve tabi bir aşkın Oblomov'un tembelliğini nasıl etkilediğini ve etkileyemediğini görüyoruz...
Ştolts'un Olga'nın hissettiği duyguları "sözde aşk" olarak nitelendirmesi küçümsemeden başka bir şey değil. Ştolts bu sözde aşk nitelendirmesini yaparken Olga'nın aşk ile değil bir aşk umudu ile hareket ettiğini söyler, kısacası Olga kafasında kurduğu hayale aşıktır ve bu da Ştolts'a göre aşk değildir. Fakat aşkın gerçeklerden oluştuğunu, aşkta hayallere yer olmadığını ve aşık olan insanların dünyaya, sevdiği insana realist bir gözle baktığını da kim söyledi? Aşkın gözü kördür diye boşuna mı deniliyor? Elbette hayır. O zaman Oblomov ve Olga arasında bir aşkın yaşandığını kimse inkar edemez. Olga'nın sonrasında bu aşktan utanç duyması, bu gerçeği değiştirmez. Olga utandığında sadece aşkın büyülü etkisinden çıkmıştır.
Olga ve Oblomov'un aşkının bitmesinin en büyük nedeni ikisinin de aşkı amaç olarak kabul edip hareketlerini bu doğrultuda devam ettirmeye çalışmalarıdır. Oysaki Oblomov Olga'nın aşkının verdiği güç ile hayatına genel olarak bir çeki düzen vermeye çalışsaydı sanıyorum ki ilişkileri devam edebilirdi. Fakat Oblomov hayatını kendini değiştirip geliştirmeye çalışmak yerine sadece Olga ile evlenmenin yollarını aradı ve bu yolda bile tembelliği ona engel oldu.
Okurken Oblomov'un tembelliği bazen sinirlerimi bozarken bazen de empati kurarak tembelliğinin nedenlerini anlayabiliyordum. Çocukluğundan beri kendi çorabını bile giymemiş, hep hizmet görmüş bir insan. Hal böyle olunca hayatta çalışabileceği, uğruna emek sarf
-SPOİLER İÇERİR-
Ruth, hepimiz Ruth'u Martin'in ölümünden sorumlu tutuyoruz. Öyle değil mi? Ya da en azından martinin intiharında payının olduğunu söyleyip kolayca yargılıyoruz onu değil mi? Ruth tabi ki de büyük bir etken ama martinin asıl vazgeçme sebebi bu dünyanın düzenidir. Bu düzen öyle bir düzen ki Ruth ailesine karşı geleceğini söylerkenki en son konuşmasında bile Martin'in küfür etmemesini istiyor. Neden? Çünkü kendi sınıfından bir insan (Ruth'a layık olabilecek biri) duygularını küfür ederek ifade edemez?! Zincirlerini kıracağını söylerken bile toplumsal kalıplara körü körüne bağlı.. Fakat bir de madalyonun ters tarafı var. Ruth'un hatasını söyledim fakat empati kurmamız da gerekiyor. Günümüzde insanlar artık bırakın sınıf ayrımını kazandıklarını para üzerinde bile 1000 lira oynasa tutturuyorlar birbirimize göre değiliz diye. Yani diyeceğim o ki o kadar alışmışız ki toplumsal sınıflandırmalara, o kadar işlemiş ki içimize Ruth'u eleştiren çoğu kişinin de Ruth gibi davranabileceklerini düşünüyorum.
Martin' in dünyanın bu sınıfsal ayrımını gördükten sonra ve burjuva için asıl mevzunun bilgili olmak değil, bilgili görünmek olduğunu fark etmesi ile Martin bu dünyadan tiksinmeye başlıyor. Bu sınıfsal ayrim öylesine güçlü ki iki kişinin aşkı bile karşısında aciz kalıyor. Gerçi bunun aşk olduğunu da pek iddia edemem. Ruth, kusursuz bir heykel yapabilmek için Martin'e bir mermer parçası gibi yaklaştı. Fakat Martin'e istediği şekli veremedi, onu o kalıplaşmış algılara sokamadı. Martin'in özünü öldürmeye çalıştı ve bunu yaparken haberi bile yoktu nasil bir şey yapmaya çalıştığından. Eğer gerçek bir aşk olabilseydi Martin'in bu dünyaya olan inancının sağlam kalabileceğini düşünüyorum ve böylece yaşamaya değer bir dünya olurdu...
