Korkunç şeyleri sadece oldukları gibi görürsek şiir, harika şeylerin de olay örgüsünden bağımsız, sadece özlerine bakarak güzelliklerini bulursak resim olur. Kırık bir kalbin sanatın baş tacı olması da tam olarak böyledir.
Az önce aydınlıktı ortalık, şu anda karanlık! Şimdi buradayım, az sonra orada olacağım. İyi de orası neresi?
(…)
“ Ben yok olduğumda ne olacak? Hiç bir şey!”