Ölüm olasılığına bile alışıyorsun. Ve şunu da unutma: Hayatta kalmakla o kadar ilgiliydim ki ölümü düşünemiyordum bile. Yalnızca hayatta kalmakla ilgileniyordum.
Gerçeğin bazen ne kadar zalim olabildiğini görmek inanılmazdı. İnsan sadece hayranlık duyuyordu.
Genellikle kendimize inanarak ortalıkta dolanıyorduk. "Ben iyiyim," diyorduk. "İyiyim." Ama bazen gerçek karşınıza dikiliyordu ve kurtulamıyordunuz. İşte öyle zamanlarda, bazen bunun bir cevap bile olmadığını, aslında bir soru olduğunu anlıyordunuz. Şimdi bile, hayatımın ne kadarının inanılır olduğunu merak ediyordum.
Belki de gerçekten eski Ed Kennedy'den kurtuluyordum, çünkü bu yeni kişi beceriksiz değil, amaç doluydu. Belki bir sabah uyandığımda kendi dışıma çıkacak, eski bana bakacak ve yatak örtülerinin arasında yatan cesedini görecektim.