"komik olacak kadar acıklı ama, "kayıp kuşak" dedikleri biz olmalıyız. çünkü, gerçekten kaybolduk. ne bu dünya üzerindeyiz, ne de yeni bir dünya kuracak gücümüz var. elimizde yalnız, serseri şarkılar, peltekleşmiş şiirler, bulanık öyküler, bize uymayan adlar, avuçlarımızın teriyle çamurlaşmış acılar. yürümemiz yolları aşındırmıyor gerçekten. her iki anlamda da."
Bütün teessürlerimiz,düş kırıklıklarımız, hiddetlerimiz, karşımıza çıkan hadiselerin anlaşılmadık,beklenmedik taraflarınadır. Her şeye hazır bulunan ve kimden ne gelebileceğini bilen bir insanı sarsmak mümkün müdür?