Onu nasıl beklediğimi kimseler bilemez. Bir insan nasıl beklenir? Onun kapıdan girmesiyle şimdiye kadar içimde hapsettiğim insafsızlık, huzursuzluk, melankoli uçup giderdi. İnsanlar birdenbire içimin mahallesinin caddelerini, meyhanelerini doldururlardı.
Bir yere doğru hızla kayar gibi oldu. Ömrünün boşa gittiğini ve artık değişmeyeceğini en yoğun ve kesin duyduğu, kendine acıdığı anlardı bunlar. Arada bir gelirdi bu duygu.