Bin belirsizlik içinde kıvrandığımız, neylerse güzel eyler diyerek seferle tahammül arasında geçen şu günlerde bi kitap;
‘Irmak bir başlangıç. Bir düş. Ama bir yol ve bir yoldaş. Ne tabiat parçası, ne çiftlik hayali. Ne kaçıp gitmek, ne ekip biçmek.Sefer de içimde, tahammül de.’
“Çünkü tek bir başlangıç ve bitiş ile sınırlanmaz insan da. İnsan sürekli yeniden başlayabilir. Bitirip başlayabilir, bitirmeden başlayabilir. Bu sürekli başlayış hali insanı kuyruğun sonuna, merkezin kenarına, kıyının altına, mağaranın içine yollayabilir. Kafka’nın ‘geriye dönülmeyecek o yer’ini buluncaya kadar ya da Nasuh’un tövbesi gibi, asla geri dönmeyeceği o anı buluncaya kadar, yalanın bittiği hakikatin başladığı yeri buluncaya kadar çabalayacaktır insan.”
“Bunları yazıyorum çünkü ileride iyi bir okuryazar olacağına inanıyorum balım. Doğ ve büyü yeter ki. Bu defter senin için. Bu kelimeler, bu ulaşmaya çalışmak ve bu kıvranış senin için.”