Arzu! Bizi taşıyan ve çarmıha
geren odur. Bizi önceki gün kaybettiğimiz ama güneş doğduğunda
yeniden bir fetih alanı gibi gördüğümüz muharebe
alanına her gün yeniden taşır. Yarın ölecekken, un ufak olmaya
mahkum imparatorluklar inşa ettirir bize.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bu yemekler , bu kupalar, bu halılar
ve bu bardaklar bizim kalbimize hangi olmayan yaşamı
telkin ediyorlar? Tablonun sınırları dışında yaşamın gürültü patırtısıve sıkıntısı, projelerin bitmek bilmez ve nafile bitkin koşusu var elbette. Ama tablonun içinde, insanın açgözlülük
zamanından sökülüp alınmış, ertelenmiş bir anın tamlığı var.
İnsanın açgözlülüğü!
Büyük eserler, bizim
içimizde zamandışı bir uygunluğun kesinliğine erişen görsel
biçimlerdir. Bazı biçimlerin ancak yaratıcılarının onlara verdikleri
özel görünüm altında sanat tarihini kat edişi ile bireysel
dehanın ardında evrensel dehanın veçhelerinin sezilmesi
insanı son derece rahatsız eder.
Bir soru daha: Ya ben? Benim de yazgım alnımdan okunuyor
mu acaba? Ölmek istememin nedeni buna inanıyor olmam.
Ama eğer evrenimizde henüz olmadığımız şeyi olma olasılığı
varsa ... Ben bu olasılığı yakalayabilir miyim? Kendi yaşamımı
babalarımınkinden farklı bir bahçe haline getirebilir miyim?
İşin kolayı hep bulunur. Gerçi ben bu yolu seçmekten hep tiksinmişimdir. Benim çocuğum yok, televizyon seyretmem,
Tanrı'ya inanmam ... İnsanlar hayatlarının daha kolay olması
için bu patikaları seçerler. Çocuklar, kişinin kendisiyle yüzleşme
acılı görevini ertelemesine yardım eder, torunlar da
bunu sürdürür. Televizyon, boş hayatlarımızın hiçliğinden
yola çıkarak pro jeler inşa etmek gibi bitkin düşürücü bir
zorunluluktan bizi uzaklaştırır; gözleri aldatarak, ruhu duyunun
büyük işinden kurtarır. Tanrı ise, memeli soyumuzdan
gelen kaygılarımızı yatıştırır, zevklerimizin günün birinde
son bulacağı yönündeki dayanılmaz kesinliğe dayanma gücü
verir. Dolayısıyla, ne gelecek, ne soy sop varken, saçmalığın
kozmik bilincini sersemleştirecek piksellerim yokken, sonun
kesinliği ve boşluğun öngörüsü içindeyken, kolaycılık yolunu
seçmediğimi sanırım söyleyebilirim.