“Biz kendimizden iyi olanlara nadiren bel bağlarız. Daha çok onların toplumundan kaçarız. Tersine, çoğu zaman kendimize benzeyen ve zayıf yanımızı paylaşan kimselere açarız içimizi. Demek ki kendimizi düzeltmeyi ya da iyileştirmeyi istemeyiz.”
“esinti, rüzgar, içimde ıslık çalıyor. çıplağım. hiçbir şeyin, hiç kimsenin efendisi değilim-kendi inançlarımın bile. rüzgara karşı duran, rüzgarın carptıgı şu yüzüm ben yalnızca; yüzüme çarpan rüzgar da benim..”