" Kim toplumdan dışlanmış ve terk edilmiş birinin bir yuva bulabileceğini düşünmeye cesaret edebilirdi? Kim onun ağırlığı altında ezilmeden sevebileceğini hayal edebilirdi?
Bir mucize ilaç, hastayı iyi edebilir miydi? Peh!"
Anaksimenes, Pisagor'a şunları yazmış:
" Gözümün önünde ölüm ve kölelik dururken, yıldızların düzeniyle nasıl uğraşabilirim? ( O dönemde İranlılara karşı savaşa hazırlanıyorlardı) Herkesin şöyle düşünmesi gerekir: Para hırsı, mevki tutkusu, saygısızlık, bağnazlık içimizden yıkarken bizi gidip de dünyanın dönüşüyle mi uğraşacağım? "
" İlk seferde öldürme, ikinci kere yere ser beni" dedi baba Rüstem oğlu Sührab'a. "O zaman beni öldürmeyi hak edersin. Bizde gelenek budur. Uyarsan, gerçekten mert biri olarak görürler seni!"