Merve safanur
@Tekinkaygana
86 okur puanı
Mayıs 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Nihayet 7. güne vardık. Şimdi dinlenme ve dinlediklerimizi demleme zamanı.
Tıpkı 
İhsan Oktay Anar gibi.
İnceleme spoyler içerir.!!!
Daha sonra hatırlamak istediğimde kendime not olarak inceleme bırakıyorum. Kitap bittiğinde kitabı kafada toparlamaya yardımcı olma temennisiyle özet mahiyetinde.
Kitap 3 bölüm. Baba, oğul, hayalet
Ana karakterimiz bir anda yanında çalıştığı çocuk yiyen ihtiyar canavarı öldürerek, tüm servetine sahip olunca dünyanın tüm lezzetlerini tatma imkanı bulur. Bulur bulmasına ama tatların tamına vakıf olunca hiçbirşeyin tadı kalmaz olur. Tam da doymuşluğun boşluğunda savrulduğu sırada İhsan sait bir sırrın peşine düşer. Bir sırrın peşinden koşmak yeniden hayatı anlamlı kılar onun için. Kafaları yanarak can veren 7 imamın nasıl telef olduğunun cevabını ararken kendi hikayesinin, kendi sırrının peşinde bulur kendini.
Kendi sırrı istikbalden bir mektupla seslenir ona. “Beni bul” der Prenses Dojira.
Ama nasıl? İstikbale bir hava sefinesi inşa ederek ulaşabileceğinin bilgisine ulaşan İhsan Sait’in bu uğurda çektikleri ve çektirdikleri hayli uzun.
İla nihayet zamanda yolculuk yapmayı başaran İhsan Sait zamanda döner durur. İstikbalde ve mazi de Dojira yoktur.
Mazi de olduğunu düşündüğü fakat 7 uyurlarla aynı zeplinde olduğunu anladığı vakit hatasını anlar. 7 imamın sırrının ardında başlayan maceralar silsilesi tevafuk ki 7 uyurların sırrı açması ile nihayate kavuşacaktır.Kendinin yarı ilah olduğuna inanan İhsan Sait, yarım bir ilah değil tam bir insan olmalıdır. Yani insan-ı kâmil.
Kitabın ortasına döner, “oğul”kısmına. “Oğul”kısmı cennette olan ademoğlunun tanrıya asi gelerek cenneti cehenneme cevirişini anlatarak başlar, cehennem ise bizzat savaşın göbeğidir. İşte oğlu zannettiği ali ihsan bu savaşın içinde açar gözlerini. Ali ihsan aslında
İhsan Oktay Anar gibi.
İnceleme spoyler içerir.!!!
Daha sonra hatırlamak istediğimde kendime not olarak inceleme bırakıyorum. Kitap bittiğinde kitabı kafada toparlamaya yardımcı olma temennisiyle özet mahiyetinde.
Kitap 3 bölüm. Baba, oğul, hayalet
Ana karakterimiz bir anda yanında çalıştığı çocuk yiyen ihtiyar canavarı öldürerek, tüm servetine sahip olunca dünyanın tüm lezzetlerini tatma imkanı bulur. Bulur bulmasına ama tatların tamına vakıf olunca hiçbirşeyin tadı kalmaz olur. Tam da doymuşluğun boşluğunda savrulduğu sırada İhsan sait bir sırrın peşine düşer. Bir sırrın peşinden koşmak yeniden hayatı anlamlı kılar onun için. Kafaları yanarak can veren 7 imamın nasıl telef olduğunun cevabını ararken kendi hikayesinin, kendi sırrının peşinde bulur kendini.
Kendi sırrı istikbalden bir mektupla seslenir ona. “Beni bul” der Prenses Dojira.
Ama nasıl? İstikbale bir hava sefinesi inşa ederek ulaşabileceğinin bilgisine ulaşan İhsan Sait’in bu uğurda çektikleri ve çektirdikleri hayli uzun.
İla nihayet zamanda yolculuk yapmayı başaran İhsan Sait zamanda döner durur. İstikbalde ve mazi de Dojira yoktur.
Mazi de olduğunu düşündüğü fakat 7 uyurlarla aynı zeplinde olduğunu anladığı vakit hatasını anlar. 7 imamın sırrının ardında başlayan maceralar silsilesi tevafuk ki 7 uyurların sırrı açması ile nihayate kavuşacaktır.Kendinin yarı ilah olduğuna inanan İhsan Sait, yarım bir ilah değil tam bir insan olmalıdır. Yani insan-ı kâmil.
Kitabın ortasına döner, “oğul”kısmına. “Oğul”kısmı cennette olan ademoğlunun tanrıya asi gelerek cenneti cehenneme cevirişini anlatarak başlar, cehennem ise bizzat savaşın göbeğidir. İşte oğlu zannettiği ali ihsan bu savaşın içinde açar gözlerini. Ali ihsan aslında
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
“Pencereden ayışığı sızıyor ve küçük kızın yüzünü aydınlatıyordu. Cenneti görmek için aslında bu kadar ışık bile yetmez miydi?” Bu kitabı hissettirmek için de kitabın sonunda bulunan bu iki satır yetmez miydi?
Bir deniz yolculuğuna hazırlanan bi bilgenin, onunla vedalaşmaya gelen halkıyla konuşmasını, meseller halinde konu alan bi kitap Ermiş. Şairane üslubu ile hayata dair bir çok çıkarım ve tesbitini, bir nasihat havasında anlatıyor. Hem şairane hem berrak bir uslûp. Kitabı sevmekle beraber, Neitzche’nin Zerdüşt’ünü anımsattı. Tabi Neitzche ile Cibran’ın bilgeleri de, duyguları da uslubu da çok farklı. Bana benzer gelen kısım iki ayrı bilge, iki ayrı terkediş,iki ayrı halka hitap ve iki farklı derinlik ve her bölümde bir mesel üzerine sohbet olması.
Farklarına gelince; Neitzche’nin bilgesi,sorgulayan, yıkan, uyandıran bir bilgeyken, Ermiş’in bilgesi anlayan, dinleyen, izleyen bir bilge. Ayrıca Zerdüşt, çok daha yoğun sembolik anlatılarla doluyken, çok daha katmanlı bir yapıya sahip. Ermiş ise, sade anlaşılır, emelini okuyucuya net bir şekilde iletiyor.
Ermiş, müşfik, yapıcı,sarmalayıcı iyi hissetiren bir bilge olsada, gerçeği bulana kadar tüm putlarını yakıp yıkan, acıdan doğan zerdüşt daha yakın geliyor bana.
Son söz olarak;
Ermiş bittiğinde şunları söyledim kendime; ” şiir gibiydi, kendi sesi ve müziği olan bir şiir.”
Bir roman karakteri olarak bile sabır sınırlarımı zorlayan bir karakter C. Aylak adam ilk modern roman oluşunu yoğun erotik anlatımlarından alıyor olmalı diye düşündüm okurken. C. nin travmatik geçmişi ve çalkantılı aşk hayatını okudum. Edebiyatçılar yahut psikologlar için değerli bir roman olabilir ama ben özellikle baş kahramanın yatak maceralarını okumaktan sıkıldım. Sevemedim.
Korkuyla bekleyen kahramanların hayatlarından kesitleri, Oğuz Atay farkıyla müşahade ediyoruz bu öykü kitabında. Oğuz Atay farkıyla diyorum çünkü yazarın farkındalığı, analizleri insanı sarsan cinsten. Kimsenin, kimsenin içini bilemediği bir çağda, Atay’ ın karakterlerin ruh dünyalarının dehlizlerine uğraya uğraya portreler çizmesi büyük yazar dedirtiyor. Okumak isteyen herkese iyi okumalar dilerim.
