vera
@Terennuu
Kitabı aldıktan sonra uzunca bir süre kitaplığımda okumam için beni bekledi; sürekli erteledim erteledim ama nihayet başlayıp bitirdim. İsim hafızamın oldukça güzel olduğunu düşünürdüm ama kitapta o kadar çok birbirine benzeyen isim vardı ki çoğu kez geriye dönüp acaba bu kimdi diye baktım. Bir klasik olan Gurur ve Önyargı gerçekten klasik olmayı hakeden bir eser bence. Olay akışı asla sıkmıyor ve acaba diğer sayfalarda ne olacak merakıyla elinden bırakamama durumu oluşuyor. Ana karakterlerin aşklarının yanı sıra yan karakterlerin de aşkı beni kitaba sıkı sıkı bağladı. Herkesin sevdiği, beğendiği kitap çok da güzel değildir gibi bir düşüncem vardır hep ama bu kitap o düşüncemi bana çürüttü. Çok çok severek okudum. Kitabı bitirdikten hemen sonra kitaptan uyarlanan aynı zamanda birçok ödül almış filmi de izledim. Dönem filmi olduğu için onu da bayılarak seyrettim. Bence herkes benim gibi kitabı bitirdikten sonra filmi de izlemeli.
Reklam
Şükrü Erbaş'ı çok çok sevdiğim için kitabı elime aldığımda öyle sevinçle okumaya başladım ki. Çünkü biliyordum her dizesinin beni yine büyüleyeceğini. Keza öyle de oldu. Kitap Şükrü Erbaş'in geçmişte yazdığı 4 şiir kitabının toplanıp Kırmızı Kedi Yayınevi tarafından basılan bir şaheser. Şükrü Erbaş yazdığı her dizede öyle çok beni anlatıyor ki, öyle çok benden bahsediyorki onu sevmemek asla mümkün olmuyor böyle olunca. İnsanın Acısını İnsan Alır'dan sonra en beğendiğim kitabı oldu. Kitabın içinde 2 tane de düz yazı bulunuyor. Bunlardan biri Ömür Hanımla Güz Konuşmaları. Sanırım Şükrü Erbaş'i hic tanımayanlar bile bu Ömür Hanımdan haberdarlardır. Kesinlikle herkesin okuması gereken bir kitap
Halil Cibran adını pek çok kez duyduğum, birkaç güzel sözünü de bildiğim ancak kitaplarıyla tanışmadığım bir yazardı benim için. Bir kitap fuarında Kırık Kanatlar kitabına tesadüfi şekilde denk geldim ve satın aldım. Sonra hemen okumaya başladım. Kendi adıma konuşursam ben düşündüklerimi yazıya dökmekte zorlanırım çoğu zaman. Benim gibi niceleri de vardır elbette. Okuduğum onlarca yazar arasından düşünceleri yazıya dökmekte en usta kalemlerden. Selma Karami'ye olan aşkını, sevgisini öyle güzel tasvir etmiş ki... Onun yaşadığı acıyı da aşkı da hissetmemek, anlamamak mümkün değil. Kavuşamadığı, toplum baskısına kurban verdiği ilk aşkı onun Selma Karami...
Yaşadığı ülkenin sorunlarını da anlatıyor aslında bize kitabın içinde gizli mesajlarla. Piskoposların dini kullanarak insanlari sömürmelerini, zenginlerin fakirleri nasıl ezdiklerini, aile baskısıyla yapılan istenmeyen evlilikleri... Kitapta kullanılan dil birçok kişiye ağır gelebilir ancak bana çok güzel geldi. Hemen okuyup bitirdim ve herkese okumasını, Halil Cibranın diliyle tanışmasını tavsiye ederim.
Ah Milena!!
Kafkanın yasak aşkı. Sadece birkaç kez gördüğü ama gönlünden hiç atamadığı; böylesine büyük ve çaresiz bir aşka tutulduğu Milena...
Kitap baya popüler ve herkes tarafından pek bir merakla anlatıldığı icin ben de aynı merakla okumaya başladım. 1920 yılından başlayarak Kafkanın Milenasına yazdığı mektupları içeriyor. Beni en başta hayal kırıklığına uğratan kısmı mektupların tek taraflı olmasıydı, keşke Milenanın cevaplarını da görebilseydik. Ama Kafkanin bu büyük aşkına da saygı duymamak mümkün değil. Evli bir kadın olan Milenaya, bu arada kendisi de nişanlı, öylesine çaresizce ve delicesine bir aşk beslemiş ki.. Mektuplardan bunu kolayca anlayabiliriz. Tabii Kafkanin tek aşkı Milena değil, daha birçok kadına aşık olmuş. Ama ben Milenaya yazılan bu güzel sözlere büyük bir hayranlık duydum. Aşkı, özlemi, sevgiyi hissedebiliyoruz mektupların her bir dizesinde. Büyük aşk, büyük Kafkaya yakışmış bence... Herkesin okuyup bu büyük sevgiyi aklına kazıması lazım bana kalırsa
Bitsin de biran evvel insanlara anlatayım dediğim canım kitabım sonunda bitti ve yazıyorum. Yazarın ölümünden sonra sandıktan çıkan binlerce sayfadan kısaltılıp oluşturmuş bir kitapmış Huzursuzluğun Kitabı.Bunu kitabı bitirdikten sonra sitede gezinirken bir yerde okudum. Dedimki sonra iyiki o sandığı açıp o sayfaları birleştirip bize bu kitabı sunmuşlar. Hayatımda okuduğum en güzel kitaplardan biri oldu diyebilirim. Pessoa nın iç dünyası öylesine karmaşık ve değişik ki beni hemen içine çekti. Yalnızlığını, duygu değişimlerini,Yaratıcı ile ilgili düşüncelerini, metafiziğe karşı olan ilgisini her şeyini anlatmış aslında bizlere. Kitaba ilk başladığımda bu kalın kitap nasıl bitecek, bu ne ic karartıcı bir kitap demedim değil. Ama biraz okuduktan sonra beni öyle içine aldıki sürekli kitabı düşünür oldum. Kitapla ilgili yorumlara bakarken şu cümleyi görmüştüm 'Pessoa nin huzursuzluğu bulaşıcıdır, okumadan önce iyi düşünün.' Ben de açıkçası hic düşünmedim çünku ziyadesiyle huzursuz günler geçiriyordum. Kitap da en sevdigim nokta anlayamadigim bir sürü yer olmasıydı. Bazı sayfaları inanin 3 4 kere falan okudum ama yine oturmayan yerler kaldı kafamda. Kitabin bu yonude beni büyüledi açıkçası. Kitap da bir olay döngüsü yok ama yazar kendini anlatm bence olay kişi mekan zaman kullanmadan kendini anlatmış zaten kitabın sonuna da eklemiş “Bu kitap, hiç hayatı olmamış bir adamın biyografisidir” Pessoa ya hayran kalmamak inanin mümkün değil. Onunla tanışıp düşünce yapısını birazcık olsun anlamayi çok isterdim. Kesinlikle hayatınızın farklı dönemlerinde en az 2 3 kez okuyun bu kitabı...
Reklam