Platforumda gezerken,bir okur arkadaşım bu eser hakkında bir iki kelam etmiş..Bende bir yazayım dedim..
En Son Yürekler Ölür..Peki ya gözler,gözler kalbin aynası mıdır?Yoksa sadece aşk üzerine meşk edenlerin halisülasyon mudur?..Aşk'a hiç bir zaman inanmadım..Aşkın getirdiği o elektrik mi,diyorlar..Ben sadece annemin gözlerine bakarken yüreğini,ona sarılırken ruhunu hissediyorum..Gerisi beni ilgilendirmez...Aşk üzerine meşk ederim..Çokta sivri dilliyimdir.Lâkin asla incitmem.Kırarım..
En Son Yürekler Ölmez..En Son Fikirler Ölür..
Bugün kü raporu yazıyordu
"Kemalist hareket,Ankaradan Kafkasya,İran,Arabistan,Suriye ve Mısır'a arzetmekle kalmamış etki alanın Balkanın,Rumeli ve ve Arnavutluk'a kadar genişletti...
Büyük tehlikeydi bu.Sömürüye dayalı Avrupa ekonomisinin ve siyasetinin geleceği için Kemalistlerin yenilmeleri şarttı.Ancak yenilecek gibi görünmüyorlardı.
Sıkıntı içinde bir puro yaktı.
İdealler ve ideojiler;bizler hayat tarzımı bu iki kavrama göre mi belirliyoruz.Ya da ailemiz mi?Onların isteği doğrultusunda mı?Hareket edeceğiz...Hayat bizim kararlar bizim,sonucu da bizim.
Ya da ideallerimiz ve ideolojilerimiz bizi ne kadar etkiliyor.Bir heves mi yoksa bir bağlılık mı.
Bir insan sizce ne kadar özgür olabilir...Kararlar bazen bizi bir bilinmeyene sürükler.Tâki kararın içine düşüne kadar.Bizler her ne kadar özgürlük tutkusu ile çırpınsa da,bir şeylere tutsak kalırız.
Osmanlı Devletine itafen yazılmış bir eser.Içlerinde bazı önemli bilgiler vardı.Farklı bir pencereden olayları ele alıyor.Biraz daha fıkra tadında bir eser.Yine de kalemine sağlık.