Sena️
@Themagicflute_
“Ben böyleyim işte!” dedi. “Ben garip bir kadınım. Benimle ahbaplık etmek isterseniz birçok şeylere tahammüle mecbur kalacaksınız.
instagram.com/themagicfluteee...
Konya
9 Şubat 1990
173 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
muhteşem bir kitap!Edebiyat
Bu kitap yorumunu Instagram'daki "alintilarlayasiyorum" profilimde de okuyabilirsiniz: instagram.com/p/CtjsvceNCBL
Son zamanlarda okuduğum en iyi kitaplardan birinin incelemesine hoş geldiniz.
Aklınıza bu kitapla ilgili gelebilecek ilk soru "palyatif" kelimesinin ne anlama geldiği olurdu sanırım. Latince "manto" anlamına gelen pallium ve "paltoyla örtmek" anlamına gelen palliare sözcüklerinin bu kelimeye köken olduğunu söyleyebiliriz. Buradan sizlerle birlikte ulaşmaya çalıştığım bazı şeyler olacak.
Eskiden geçmişimi, mutsuzluklarımı ve içimdeki esas düşünceleri paltoyla örtmeyi çok seven biriydim. Üstelik bu paltolar insan büyüdükçe bir vestiyer haline geliyor. Bir de bakıyorsunuz, renk renk, çeşit çeşit paltolarınız olmuş. İçinizdekileri örtmekten dışınıza esas benliğinizin posası kalmış.
Bu düşüncelerimden dolayı ilk romanım 
Kimlink'te şöyle bir cümle kurmuştum:
"İnsan olmak, dış görünüş ile iç görünüş arasındaki mesafeyi kapatma sanatıdır." [s. 38]
İnsan doğduğu anda içiyle dışı bir doğuyor, sonra ise büyümenin getirdiği sorumluluklar ve toplumun ona dayattığı ithal kaygılar nedeniyle o insan gittikçe kendi içinden uzaklaşıyor. Elinde kalan malzeme, süzgecin üstünde kalıp da çöpe gitmeyi hak eden, belli belirsiz bir görünüşe sahip olan ve tanımlanamayan bir bulamaç gibi görünüyor.
İşte 
Palyatif Toplum kitabı da insanın doğasında tarihin başından beri var olan fakat toplumun ona dayattığı salt olumluluk haliyle yavaş yavaş uzaklaştığı esas benliğinden bahsediyor. Bu benliğin en büyük bileşeni ise acının ta kendisi.
Esasında hayatımda büyük acılar çektiğimi söylersem yalan söylemiş olurum. Yine de acıya karşı olan bakışım benim de kendi hayatımı şekillendirmemde yararlı oldu. 
Fyodor Dostoyevski, 
Osamu Dazai ve 
Tezer Özlü gibi yazarların çektiği acıları okuyarak
Kimlink'te şöyle bir cümle kurmuştum:
"İnsan olmak, dış görünüş ile iç görünüş arasındaki mesafeyi kapatma sanatıdır." [s. 38]
İnsan doğduğu anda içiyle dışı bir doğuyor, sonra ise büyümenin getirdiği sorumluluklar ve toplumun ona dayattığı ithal kaygılar nedeniyle o insan gittikçe kendi içinden uzaklaşıyor. Elinde kalan malzeme, süzgecin üstünde kalıp da çöpe gitmeyi hak eden, belli belirsiz bir görünüşe sahip olan ve tanımlanamayan bir bulamaç gibi görünüyor.
İşte Palyatif Toplum kitabı da insanın doğasında tarihin başından beri var olan fakat toplumun ona dayattığı salt olumluluk haliyle yavaş yavaş uzaklaştığı esas benliğinden bahsediyor. Bu benliğin en büyük bileşeni ise acının ta kendisi.
Esasında hayatımda büyük acılar çektiğimi söylersem yalan söylemiş olurum. Yine de acıya karşı olan bakışım benim de kendi hayatımı şekillendirmemde yararlı oldu. Fyodor Dostoyevski, Osamu Dazai ve Tezer Özlü gibi yazarların çektiği acıları okuyarakSena️
👏🏻👏🏻👏🏻
Reklam
Reklam