Bugün hakikati anlıyorum;nefesimi ebedi bir yalnızlığa mahkûm etmeye mecburum.
Hayat ancak bir kere oynanan bir kumardır,ben onu kaybettim .İkinci defa oynayamam.
Hayatın bütün bu çok zor ve yanıtsız sorularına verdiği ortak yanıtın dışında bir yanıt yoktu. Bu yanıt şuydu: Günün gerektirdiği şekilde yaşamak, yani unutmak. Uyuyarak unutmak artık olanaksızdı, en azından geceye dek, sürahi–kadınların söylediği şarkıya geri dönmek de artık olanaksızdı; bu durumda hayatın düşlerine dalarak unutmak gerekiyordu.