Aşkın Dört MevsimiEdebiyat
Bir kez ceviz ağacını silkelerken gördü onu, bir kez çimenlerin üzerinde mavi bir süveter örerken gördü, üç dört kez kapısının önünde çiçek demetleri veya küçük bir torba kestane veya beyaz bir kâğıda iğnelenmiş sonbahar yapraklarını kapısına iliştirilmiş buldu Montag. Her gün köşeye kadar Clarisse onunla yürüdü. Bir gün yağmur yağıyordu, ertesi gün hava açıktı. Diğer bir gün rüzgâr sert esiyordu. Bir sonraki gün hava durgun ve ılıktı, durgun günün ertesi günü ise yazın en sıcak günlerinden biri gibiydi ve Clarisse, öğleden sonra geç saatlere kadar güneşte yüzünü yaktı.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Sadece düşünüyordum,” dedi Montag. “Tazı geceleri ne düşünür acaba? Gerçekten canlanıp üzerimize mi geliyor? Beni ürkütüyor.”
“Bizim düşünmesini istemediğimiz hiçbir şeyi düşünemez o.”
“Çok üzücü,” dedi Montag sessizce. “Çünkü ona bütün öğrettiğimiz, anlamak, bulmak, öldürmek. Eğer bütün öğrenebileceği bunlarsa, ne utanç verici.”
“Psikiyatrist, niçin dışarı çıktığımı, ormanda bisikletle dolaştığımı, kuşları seyrettiğimi ve kelebekleri topladığımı bilmek istiyor. Bir gün sana koleksiyonumu göstereceğim.”
Bununla birlikte, çağımız kullanılıp atılan kâğıt mendil çağı. Burnunu bir kişiye sil, buruşturup at, başka birini al, sil, buruştur, at. Herkes bir diğerinin eteğine siliyor. Tuttuğun takımın bir programı senin elinde olmazsa, adlarını bilmezsen, onlara nasıl bağlanabilirsin?