Aslıhan Gönen
@Tiras
7 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ve dağlar yankılandı kitabında diğer iki kitaptaki etkiyi hissedemedim ama yine de oldukça güzeldi tabi bunu inkar edemem. Kitapta bir çok farklı karakter üzerinden tek bir hikaye çıkartmaya çalışmış huseyni. Bana göre başarılı olmuş mu olmuş. Fakat bazen anlam kargaşalarına sürüklendim okurken çünkü bir zaman geçmişten bahsederken birden günümüze dönmesi nereyi ve ne zamanı anlatmaya çalıştığını anlamamı zorlaştırdı. Ama kitabın içine girince bunların bir önemi kalmıyor tabi.
“İnsanlar habire bunu söyler. 'Anlamsız bir şiddet eylemi. Anlamsız bir cinayet.'
Anlamlı bir cinayet işlenebilirmiş gibi...”
“Sevecenlik bir insanın asla pişman olmayacağı tek şey. Yaşlandığında kendine kesinlikle şöyle demezsin: Ah, keşke şu kişiye iyi davranmasaydım.”
“Benim bir köpeğim var." dedi Peri.
"Öyle mi?"
"Görmelere değer bir cins." dedi Nebi dayı ön koltuktan.
"Adı Şuja. Üzgün olduğumda hissediyor."
"Köpekler öyledir," dedi Bayan Wahdati. "Bu konuda tanıdığım çoğu insandan iyidirler."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Murat Uyurkulak’ın bir intikam romanı adı altında yayımladığı kitabın adı.
“Devrim, vaktiyle bir ihtimaldi ve çok güzeldi.” cümlesi ile başlayıp, “bir ihtimal olduğunda devrim ne kadar da güzel.” cümleleri eşliğinde bitiyor roman.
Olay örgüsü başlarda inanılmaz karmaşık. Ne zaman, nerde, kimden bahsedildiğini anlamak için oturup biraz düşünmek gerekiyor. Ama karakterleri tanıyınca, karakterlerin iç dünyalarıyla yüzleşince su gibi akıp gidiyor. Şair’den, ahmed’den, ismail’den, yüksel’den, esmer’den, ada’dan ve daha bir sürü insandan kopulamıyor kitap bittikten bir süre sonra.
Yer yer sıkan, okumaktan bıktıran, yer yer kendi alemine çeken, elden düşürülemeyen güzel bir roman.
“Çünkü sıkıntı öldürür. Ve ama sıkıntı öldürüyor. Acı ve öfke değil, ama sıkıntı öldürüyor. Çok geçici, anlık, masum, makul olabiliyor sıkıntı, ama öldürüyor. Sıkıntı eğlence istiyor, tatil istiyor çünkü. Tatil çoğulluğa, çoğulluk gövdelere, yeni kelimelere, yeni yüzlere yol açarak öldürüyor. Sıkıntı davet ediyor, açıyor. Acı ortak olmayanı defediyor, kapatıyor. Sıkıntı çözüyor, öfke bağlıyor. Sıkıntı plan program demek çünkü. Program yazlıklara savuruyor, sayfiyelere, yumuşak içkilere, pahalı yemeklere yol açarak çözüyor. Acı kendi yasasını durmadan fısıldıyor, öfke hatırlatıyor oysa: dağılmayın, unutmayın, yetinin, oturun oturduğunuz yerde. Ama sıkıntı savuruyor, parçalıyor, gebertiyor. Sıkıntı kutlamalar, şenlikler istiyor çünkü. Sıkıntı ille de dans diyor, kahkaha diyor, acının da öfkenin de içini boşaltıyor. Acı ve öfke korkuyu yeniyor, sıkıntı okşuyor. Sıkıntı arzuyu kaşıyor, acı ve öfke terbiye ediyor. Acı değil, öfke değil, sıkıntı öldürüyor. “
“Yirmi otuz saniye... insanın hayatını yirmi otuz yıl değiştirmiyor, ama yirmi otuz saniye değiştiriyor.”
“Bazı ruhlar tanrı katına bir miktar daha
