Onur Biçer
@Tolkien_
Kitap içerikleri paylaştığım YouTube kanalıma ulaşmak için:
youtube.com/@OnurunKitapligi
Instagram hesabıma ulaşmak için:
instagram.com/onurun_kitaplig...
Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmeni
Yüksek lisans
İstanbul
İstanbul, 5 Mart 1990
334 okur puanıEkim 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Halk kütüphanelerini severim ve bilmediğim bir kentte bulunduğumda ziyaret ettiğim ilk mekânlar onlardır. Fakat sadece kendi özel kütüphanemde, kendi kitaplarımla yahut daha doğrusu benim olduğunu bildiğim kitaplarla birlikteyken mutluluk içinde çalışabilirim. Belki de bu halimde kadim bir sadakat duygusu, bir nevi huysuzlukla kendini gösteren evcimenlik, yaradılışımda var olan ve anarşist gençliğimin asla kabul etmeyeceği daha muhafazakâr bir özellik saklıdır. Kütüphanem benim kaplumbağa kabuğumdur."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
''İnsanlara kulak vermeye yahut bir el vermeye gönülsüz davrananlar vardır; benim için de bir kitabı ödünç vermek ender bir durumdur. Bir kimsenin muayyen bir kitabı okumasını istemişsem eğer, onun bir nüshasını satın alır ve armağan olarak takdim ederdim. Bir kitabı ödünç vermenin insanı hırsızlığa iten bir teşvik olduğu kanaatindeyim. Gittiğim okullardan birinin kütüphanesinde herkesin görebileceği bir yere hem belirli bir şahsı hedef almayan hem de âlicenap bir uyarı metni konulmuştu: ''BUNLAR SİZİN KİTAPLARINIZ DEĞİLDİR: KİTAPLAR HERKESE AİTTİR.'' Kütüphanemin tepesine böyle bir tabelanın asılması olanaksızdı. Kütüphanem benim için hem dört bir yandan varlığımı kuşatıp içine hapseden hem de bana ayna tutan son derece mahrem bir alandı.''
Melih Cevdet Entelektüelliği Diye Bir Şey Var
Suçumuz Edebiyat, Melih Cevdet Anday’ın edebiyat yazılarından oluşan bir seçki. Çeşitli dergi ve gazetelerde yayımlanan edebiyat yazılarından toplanmış bir kitap olan Suçumuz Edebiyat, Melih Cevdet’in 1939-1996 yılları arasında yazmış olduğu yazıları içeriyor. Bu edebiyat yazılarında şiir bahsi dışarıda tutulmuş. Belki de onu ayrı bir kitap olarak basma fikirleri vardır, bilemiyorum.
Kitaba adını veren yazı ise yazarın, 28 Mart 1975 tarihinde Cumhuriyet gazetesinde çıkan bir yazısı. Bence vurucu bir kitap adı olmuş. Kitabın adına bakıldığında merak uyandırdığını söyleyebilirim.
Kitap toplamda 7 bölüme ayrılmış. Bu 7 bölüm altında yazılar kronolojik bir sırayla verilmiş. Bölümlerin isimleri şöyle: Klasik Üstüne, Düzyazı Üstüne, Eleştiri Üstüne, Roman Üstüne, Kavramlar-Sorunlar-Tartışmalar, Yazarlar-Kitaplar-Olaylar ve Okumak, Yazmak ve Kitap Üstüne. Ben özellikle son 2 bölümden çok keyif aldım. Melih Cevdet’in klasik eser üzerine söyledikleri, eski edebiyat bilgisi, şair kimliğiyle ön planda olsa da düzyazıya ne kadar hâkim olduğu ve roman konusundaki derinliği özellikle dikkatimi çeken hususlar oldu.
Bundan 40-45 yıl önce de yayıncılık sektöründe günümüzdeki benzer problemlerin olması, o dönem teknolojinin yeni yeni yaygınlaşmasına rağmen etki alanı ve kitaplar üzerindeki olumsuz etkisi Anday tarafından sıklıkla dile getirilmiş. Yine yazarın yaptığı bazı sert eleştiriler dikkat çekici. Aydınların okumaması, okuma eylemini içselleştirilmemesi yönünde ciddi eleştiriler vardı.
Melih Cevdet Anday’ın bu yazıları sayesinde hiç tanımadığım bazı önemli isimleri de tanımış oldum. Arjantinli kadın yazarlardan Victoria Ocampo bu isimlerin başında geliyor.
Bu tür eserlerin yazarları daha iyi tanımak açısından faydalı olduğunu düşünüyorum. Birçok anekdot bulabiliyor, yazarı ve
''Okuma, ancak vazgeçilmez olduğunda gerçek yerini almış demektir; öyle ki, okumaktan yararlandığımızı bile unuturuz o zaman. Okumanın yararı konusu ise, çok söz götürür, belki de hiç yararı yoktur. Ne yapacaksınız, okumak gibi, müzik dinlemek gibi, pencereden bakmak, ıslık çalmak, kuşlarla, çiçeklerle konuşmak gibi yararsız işlerle doludur yaşamımız. Vakit geçirmeye geldik bu dünyaya.''
''Ah bu boşa giden günleri çok iyi bilirim, üzüntü verir bana, kendimden çalmışım gibime gelir. Sonra da tembelliğin gerekli, dahası yararlı olduğunu düşünüp atarım üzüntüyü içimden. Bir ad takmışımdır tembelliklerime, 'yağmur toplamak' derim. Tembellik, yaratıcılığın gübresidir.''