Karanlık dönemlerden geçmenin yolunun sahte aydınlıkların peşinden koşmak olduğu söylenmez mi? Tıpkı dağda, ilkbaharda, insan bir akarsuyun ortasında kaldığında, kıyıya ancak bir kaygan taştan diğerine basa basa geçmesi gibi
Son dönemlerde yakılmış olan çam ormanına gidip yürüdü. Kimi ağaçlar ayakta kömür olmuştu. Ruh halini yalnızca onlar anlarmış gibi onları okşarken buldu kendini.