Hamlet,babanın yasını tutarak
Evlatlık vazifenin yerine getirmen çok hoş; Tabiatının nasıl da takdire şayan olduğunu gösteriyor.
Fakat unutma ki baban da yitirdi babasını, Babanın babası da... Her seferinde
Kalan saygı ile tuttu gidenin yasını
Ödedi minnet borcunu
Lakin bu yas dönemine haddinden fazla Uzatmadı hiçbiri
Zira mutsuzluğun kök salmasına izin vermek, Saygısızca inat etmektir, zayıflıktır.
Tanrının iradesine isyandır.
Savunmasız bir kalp, sabırsız bir akıl
Biçimsiz bir mantıktır. Gün gibi aşikar olanı, Kaçınılmaz olanı yargılamak,
Ona isyan edip kalbi parçalamak neden?
Çok ayıp! Tanrıya, ölülere ve doğaya
Karşı gelmeye çalışıyorsun. Tüm evlatlar bilir Babalarının öleceğini ilk defa ağlayan için de Bu böyleydi
Bugün de gerçekler değişmedi