"Her insanın kendisi için kaygılanarak değil,sevgiyle yaşadığını öğrendim. İnsan olduğumda hayatta kalmamı sağlayan kendimi kollamam değildi, Yolda rastladığım bir adamla karısının sevgisidir; bana acımaları, beni sevmeleridir. "
"Halbuki ne şeytanı azizim ne şeytanı? Bu bizim gururumuzun, salaklığımızın uydurması. Içimizdeki şeytan pek de kurnazca olmayan bir kaçamak yolu... içimizde şeytan yok...içimizde aciz var...tembellik var...iradesizlik, bilgisizlik ve bunların hepsinden daha korkunç bir şey: hakikati görmekten kaçmak itiyadı var..."