asya'dan aldım türkü avrupa'ya getirdim yanardağlar kıskanır böyle ateş sönmezliğimi
emperyalizme karşı her süngü
benim adım mustafa kemal'den bu yana mehmed
bir vuruşta kim kalbimi bulabilir
el değmedik yerlerimde saklıyorum bazen adımın son harfinde gizlidir
bazen ben bile bulamıyorum gökyüzünde bir yere çekilmiştir venedik son telefon çaldığım şehir
Uzun bir hikaye değil kısa bir roman aslında. Daha tatlı ve sevimli olay örgüsü beklerken kasvetli ve karanlık bir örgüde buldum kendimi. Baş karakterimiz Müzeyyen'i sevemedim. Gerçekten karşımda olsa Müzeyyen yakın hayatıma alacağım bir insan olamazdı belki de. İstediği kadar travma yaşasın bunun üstesinden gelebilmeydi...Çiğdem'e çok yazık oldu.. Hele de yüzleştikleri yerde, geç kalınmış bir hesaplaşmaydı ama olması güzeldi. Sonu aslında yarım değildi,sanat filminin son sahnesi kıvamında bitti.