Bir insanın yerine bir başkasının
konulmasının olanaksızlığı kavrandığı zaman, bu, kişinin,
o insanın varoluşuna yönelik sorumluluğunu olası kılar.
Kendisini sevecenlikle bekleyen bir insana ya da tamamlanmamış
bir işe yönelik sorumluluğunun bilincine varan kişi, yaşamını
kesinlikle bir yana itemeyecektir. Varoluşunun “nedeni”ni bilecek
ve hemen her “nasıl’a dayanabilecektir.