"Sen yarım kalmış bir aşkın
Kaçınılmaz sürgünü
Katlanan göğsündeki kayaya
Sen orda şimdi bir hüznü köpürt
Ben bir çocuğa su vereyim burda
Ben ki kiracıyım acıya
Sen ey kendiyle yetinen
Artık suyumuz bulanık
Bir güneş bile olsa sonunda
Yolumuz kırık önümüz karanlık
Ve ağır tuğrası alnımızda
Padişah yalnızlığın
Ama yine de umudumuz kalabalık"
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Parmakları, ikide bir suyu kesilen ırmaklardı. Bildiği bütün türküler aşk üzerineydi ama o söylemenin değil de dinlemenin erdem olduğuna inanmıştı. Bense onun yerine de acı çeken çifte korkudan bir umut ıslığıydım.