Özgürlük? İnsan doğasında suç işleme içgüdüsünün hâlâ var olması ne ilginç! "Suç" sözcüğünü özellikle kullanıyorum. Özgürlük ve suç bölünmez bir... aeronun hızıyla hareketi gibi birbirine bağlılar. Aeronun hızı sıfır olunca hareket edemez. İnsan da böyle, özgürlüğü sıfırda olunca suç işleyemez. Bu açık. İnsanı suçtan kurtarmak için özgürlükten kurtarmak gerekir.
Dansı güzel kılan ne? Yanıt: Çünkü bu özgür olmayan bir hareket; çünkü dansın tüm anlamı mutlak ve estetik boyun eğişte, ideal özgürlüksüzlükte yatıyor. Eğer atalarımızın yaşamlarının en yüce anlarında dans ettikleri doğruysa, insanda çok eski zamanlardan beri organik olarak yaşayan özgürlüksüzlük içgüdüsü, katılım yoluyla kuşaktan kuşağa geçmiş olmalı; bizlerse, bugün yalnızca bilinçli...
Sisifos tanrıları yadsıyan ve kayaları kaldıran üstün bağlılığı öğretir. O da her şeyin üstün olduğu yargısına varır. Bundan böyle, efendisiz olan bu evren ona göre ne kısır görünür ne de değersiz. Bu taşın ufacık parçalarının her biri, bu karanlık dağın her madensel parıltısı, tek başına bir dünya oluşturur. Tepelere doğru tek başına didinmek bile bir insan yüreğini doldurmaya yeter.
"Tartışma götürmez davacı ve sorumlu, yargıç ve sanık niteliğimle beni böylesine düşüncesiz bir umursamazlıkla acı çekmek üzere dünyaya getiren bu doğayı suçluyorum, kendimle birlikte yok olmaya mahkum ediyorum."