Babalarımız için Niş, İstanbul'a o kadar yakındı. Biz eğer Vardar'ı, Trablus'u, Girit'i ve Medine'yi bırakırsak Türk milleti yaşayamaz sanıyorduk.
Çocuklarımızın Avrupa'sı Marmara ve Meriç'te bitiyor.
Yaşamda ulaşılan ve yaşam boyunca daha ötesine geçilemeyen bir coşku ve kendinden geçiş doruğu vardır. Ve yaşamın çelişkisi de şudur ki bu coşku, bu kendinden geçiş insanın hem en hayat dolu hem de kendinin hayatta olduğunu tamamen unuttuğu bir anda gerçekleşir.