Bir zamanlar adaletin güneşiyle dünyayı aydınlatan ümmet, bugün kendi karanlığında yolunu kaybetmiş. Kudüs ağlıyor, mazlumlar feryat ediyor… Ama ümmetin büyük çoğunluğu, hastane odasında yatan komadaki bir hasta gibi, sadece nefes alıp veriyor; ne gözleri ağlıyor, ne kalbi titriyor...
Unutma! Komadaki bir beden bile, yanında sevdiklerinin sesini işitince hayata dönebilir. Belki de ümmet, bizim dualarımızla, gözyaşlarımızla, gayretlerimizle yeniden uyanacaktır.