Turey Kose
@Turey
127 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Yabani Ot Toplayıcısı, Elif TürkölmezEdebiyat
Yabani Ot Toplayıcısı, lezzetli bir kitap... Pastoral bir şiir...Doğaya bir teşekkür, bir şükran kitabı. Yeşil soğana, asma yaprağına, deli naneye, yeşil domatese, biberiyeye, kabak çiçeklerine, limona, zeytine, enginara bir methiye kitabı. “Yavaş” salatalara – ne demekmiş kitapta göreceksiniz- , dostlarla “leziz” muhabbetlere, denize, maviye, ferahlığa davet...Doğayı, bitkileri, ağaçları görmenin, göstermenin, varlıklarına şükretmenin kitabı. İnsana iyi gelen bir kitap. Bir yerde artık unutulan “göz hakkı”nı anımsatıyor. Çocukluğumuzda bahçelerdeki meyvelerden “göz hakkı”mızı -ziyadesiyle- neşeyle kullanırdık. Almanya’da 1975 yılına dek “ağza sığacak kadar yiyecek almak” suç değilmiş. Karnınız açsa ve paranız yoksa istediğiniz bir yiyeceği ağzınıza atabiliyormuşsunuz. Çalmak sayılmıyormuş. Bu düzenleme değişince, göz hakkı geleneğini savunanlar toplanıp bir sosyal ağ kurmuş, nerede hangi meyve ağacı, hangi ot var paylaşıyorlarmış. Pek hoşuma gitti. Kitabı bitirince bir limon çiçeği şurubu kavanozu önünde olmak ve kapağını kaldırıp koklamak istedim. Yeşil domatese de aşermeye başladım! “Ve hiçbir şeyi beğenmemenin sizi daha akıllı göstereceğini sanmaktan vazgeçip aslında herşeyi beğenmeye başlamanın en büyük bilgelik olduğunu hissedin.” gibi bir çok cümlenin altını çizdim. Teşekkürler, sevgili Elif.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Zamir, Hakan GündayEdebiyat
Zamir, geçmişimizde ve hatta bugünümüzde geçen bir “distopya”. Yazar, distopya uzak gelecekte değil, geçmiştedir, diyor. Öyle ya soykırımlar, iç savaşlar, göçlerle yazılan faşizm tarihinden daha beter distopya mı var? “Ne de olsa geleceğe dair kurulabilecek tek bir hayal vardı. Çünkü dünyanın distopik tarihinde henüz görülmemiş tek şey oydu: Ütopya!” “Evrende herşey bir şarapnelken, herkes birbirine saplanmak için varken” barış ne anlama gelir? Herkes birbirinin potansiyel katili ya da bizzat katiliyken nasıl barış sağlanabilir? Yazar, dünyanın çeşitli yerlerinden dehşet verici hikayelerle, komplolarla bu soruya yanıt arıyor. Barışı arayanlar da, barış için mücadele eden sivil toplum örgütleri de “şarapnel”in bir parçası. Yazarın ifadesiyle “kara iyilik” “kirli iyilik” gösterileri insanlığın vicdanını rahatlatma şovunun bir parçası. Hakan Günday, insanı sarsan şiddet dolu kitaplarıyla tanınan bir yazar. Daha’da kaçak göçmen hikayelerini anlatırken, “hiçbir kurgunun gerçekler kadar şiddetli olamayacağını” göstermişti. Arapçada “vicdan” anlamına gelen Zamir adını verdiği son romanında da aynı işi sürdürüyor. Yazar, çok şey söylemek istemiş, çok şey göstermek istemiş bu da zaman zaman kurguda sıkıntı yaratmış gibi geldi bana. Bazı bölümleri kavrayamadım, anlayamadım. “Eğer uyuyakalmış ve bu yüzden geleceği kaçırmışsam, bu harika olurdu! Böylece, gelecek geçmişte kalmış olur ve benim için konu kapanmış olurdu.” diyor bir yerde. Bu cümle, tam da şu günlerde ruh halimizi ne güzel anlatıyor. Uyusak ve bu distopya geride kalmış olsa.
Aşkın Tarihi1000Kitap
Ali Murat İrat’ın Aşkın Tarihi kitabı; aşka, aşkın hallerine, çeşitlerine tarihsel, sosyolojik, psikolojik, felsefi bir bakış. Büyük bir araştırma ve emek ürünü. Antik Yunan’dan günümüze aşka, cinselliğe bakış açısı dönemlerrinin felsefecileri, yazarları, ressamlarının eserlerinden örneklerle anlatılıyor. Kadını, kadın arzusunu yok sayan yüzyıllarda dolanırken, Boccaccio’nun çok sevdiğim Decameron kitabının “kadın arzusunu görünür kılan” öncülüğünü öğrenmek hoşuma gitti. Kitabın son bölümü “Kadın Çağı” başlığını taşıyor. Ali Murat İrat, kitabı Simone de Beauvoir’in anısına ithaf etmiş. Simone de Beauvoir, “okur”u olarak beni büyütmüş, bugün olduğum kadın olmamı sağlamış bir yazar, kadınların kendisine ne çok borcu vardır. Ve muhteşem Emma Goldman, “hayatını yaşarken” kadınlara ne müthiş bir mücadele deneyimi bırakmış, sadece bir anarşist olarak değil, bir kadın olarak da...Kitabı bitirdikten sonra hemen Ronald Duncan’ın Abelard ve Heloise kitabını aradım kitaplığımda. Sonra Cinsel İlişkiler Tarihi, Cinselliğin Tarihi..Ve Erotik Edebiyat Tarihi, ancak bu kitabı bulamadım, çok kıymetlidir benim için. Alberto Manguel'in dediği gibi, her kitap insanı başka kitaplara götürüyor. Ne güzel!