İnsanoğlu uygarlık yolundaki kanlı ilerleyişine başlamadan önce, ilkelliğin karanlığına daha çok batmaya mahkûmdur.Sayımız artınca herkese yer olmadığını hissettiğimizde birbirimizi öldürmeye başlayacağız.
Henüz çoğumuz hayatın özünü anlamayarak havada saadet , kuyu dibinde cennet arayan, birbirimizden keramet bekleyen , boş şeylere kapılan , vaatlere aldanan saf kimseleriz.
Bu dünya henüz büyük komik Molière çağından üç adım ileri gitmedi. Daima üstadın ebedi komedyaları tekrarlanıp duruyor.Yalnız sahnenin dekorları değişti.Tarzlar başkalaştı.İnsanın mayası hep aynı maya...Kötüler daha kurnazlaştı.Birbirine zarar verme ilerledi.Fenalık büyüdü.