Teşnedür dil sun lebüñden çeşme-i ḥayvân aña
Mürdedür cismüm gamuñdan n'ola virseñ cân aña
Susayan gönlüme dudağından âb-ı hayat; aşkından ölen bedenime yeni bir cân versen
Geldügince cân tenden ķarşu çıksa tañ mıdur
Mülket-i dilde hayâlüñ oldı çün sulṭân aña
Senin hayalin gönül ülkesine Sultan olduğundan beri canım seni karşılamak için bedenimden fırlayıp arşa çıkıyor, neden şaşırıyorsun
Yâ ķaşuñuñ tîrile dil ĥanesin zeyn eyledi
Sînede ģamzeñ ĥayâli olalı mihmân aña
Senin gamzenin hayali o gönle misafir olduğundan beri kaşının okuyla gönül evini süsledi